ÖĞRENME STİLLERİ

Öğrenme Stilleri Nedir ve Neden Önemlidir?

Öğrenme stili, bir insanın bilgiyi en iyi nasıl aldığını ve hatırladığını gösteren kişisel bir yaklaşımdır. Bu stiller doğuştan gelir ve bireyin yaşamı boyunca bilgi işleme süreçlerinde aktif olarak kullanılır. Kişinin kendi öğrenme tarzını bilmesi, güçlü yönlerinden yararlanmasını sağlayarak öğrenme sürecini ve akademik ilerlemesini önemli ölçüde kolaylaştırır.

Bireyin öğrenme stillerine hakim olması, zayıf yönlerini geliştirecek stratejiler üretmesine olanak tanır. Kendi tarzına uygun yöntemlerle öğrenen çocuklar, aktif ve bağımsız öğrenen bireyler haline gelirler. Bu süreçte daha iyi konsantre olabilir, öğrendiklerini daha kalıcı şekilde hatırlar ve öğrenmeye karşı olumlu bir tutum geliştirirler.

Öğrenme Stillerinin Temel Özellikleri

Öğrenme stilleri her birey için kendine özgü ve bireyseldir. Herkes bilgiyi farklı yollarla işlese de, genellikle bu stillerden biri ağırlıklı olarak kullanılır. Bazı bireyler ise iki veya üç stili bir arada kullanma eğilimindedir. Öğrenme stillerinin temel özellikleri şunlardır:

• Öğrenme stilleri doğuştan gelir ancak zamanla geliştirilebilir.
• Hızlı öğrenmenin temel yolu, bilgiyi beynin en kolay öğrenebileceği biçime dönüştürmektir.
• En üst düzeyde verim almak için öğrenmeye çocuğun en güçlü algısal stili ile başlanmalıdır.
• İkinci bir stil ile öğrenme kuvvetlendirilmeli ve yeni bilgi üretken bir tarzda kullanılmalıdır.

Temel Öğrenme Stilleri ve Öğrenci Özellikleri

Eğitim literatüründe öğrenme süreçleri dört ana başlık altında incelenmektedir. Her stilin kendine has öğrenme yöntemleri ve karşılaştığı zorluklar bulunmaktadır.

1. Görsel Öğrenciler

Görsel öğrenciler, bilgiyi görerek ve gözlemleyerek çok daha hızlı kavrarlar. Düşüncelerini görselleştirme yetenekleri gelişmiştir. Bu öğrencilerin öğrenme süreçleri şu özelliklerle karakterize edilir:

• Grafik, şema, resim ve harita gibi görsel materyaller kullanmak,
• Sessiz okuma yapmak ve önemli yerlerin altını çizmek,
• Yönergeleri okuyarak takip etmek,
• Planlı, düzenli ve ayrıntılara dikkat ederek çalışmak.

Görsel Öğrencilerin Güçlükleri: Bu bireyler gürültülü, hareketli ve dökümantasyon açısından yetersiz sınıflarda öğrenme güçlüğü çekerler. Sadece dinlemeye dayalı derslerde, öğretmenlerinin yüz ifadelerini göremediklerinde veya görsel malzeme eksikliğinde odaklanamazlar. Ayrıca isimleri hatırlamakta zorlanabilirler.

2. İşitsel Öğrenciler

İşitsel öğrenciler, bilgiyi duyarak ve konuşarak işlerler. Ses, ritim ve melodi bu öğrenciler için kritik öneme sahiptir. Öğrenme yöntemleri şunları içerir:

• Dinlemek ve yüksek sesle okumak,
• Konuşmak, tartışmak ve sözlü sunumlara katılmak,
• Not almak yerine ses kaydı tercih etmek.

İşitsel Öğrencilerin Güçlükleri: Bilginin sadece yazılı sunulduğu durumlarda zorlanırlar. Sesli ve gürültülü ortamlarda dikkatleri hızla dağılır. Derste konuşma eğilimleri yüksektir ve anlamlı ayrıntıları veya yüzleri hatırlamakta güçlük çekebilirler.

3. Dokunsal Öğrenciler

Dokunsal öğrenciler, fiziksel temas ve uygulama yoluyla öğrenmeyi tercih ederler. Bu öğrencilerin en belirgin özellikleri şunlardır:

• Dokunarak, yazarak ve karalamalar yaparak öğrenmek,
• Model oluşturmak, deney yapmak ve laboratuvar ortamında bulunmak,
• Sözel olmayan iletişimi kolayca algılamak.

Dokunsal Öğrencilerin Güçlükleri: Dokunmadan veya uygulama yapmadan öğrenmekte zorlanırlar. Kendisine fiziksel onay veren ve iyi ilişkiler kuran bir öğretmene ihtiyaç duyarlar. Konforlu ve sıcak döşenmiş ortamlar başarılarını artırır.

4. Kinestetik Öğrenciler

Kinestetik öğrenciler, tüm vücudun sürece dahil olduğu hareketli bir öğrenme yapısına sahiptir. Öğrenme biçimleri şunları kapsar:

• Hareket ederek, yaşayarak ve fiziksel temas kurarak öğrenmek,
• Pandomim, drama, dans ve oyun gibi etkinliklere katılmak,
• Yapıp bozarak ve modeller oluşturarak çalışmak,
• Bireysel veya küçük gruplar içinde, bazen uzanarak çalışmayı tercih etmek.

Kinestetik Öğrencilerin Güçlükleri: Görsel ve işitsel bellekleri zayıf olabilir. Atak yapıları sınıf düzenini bozabilir ve uzun süreli etkinliklerde ilgilerini sürdürmekte zorlanırlar. Okul eğitiminin ağırlıklı olarak işitsel ve görsel olması nedeniyle, dokunsal ve kinestetik öğrenciler akademik başarısızlık açısından en riskli grubu oluşturmaktadır.

Öğrenme Stillerinin Dağılım İstatistikleri

ABD'de yapılan araştırmalar, öğrencilerin öğrenme stillerine göre dağılımını şu şekilde ortaya koymaktadır: