Yaşam Bir Değişim Sürecidir.

Fenomenal Alan ve Bireysel Gerçeklik Algısı

İnsanlar, içinde bulundukları durumları kendi özgün bakış açılarıyla anlamlandırmakta ve bu algılama biçimlerine göre hareket etmektedirler. Bireyin içinde bulunduğu fenomenal alan, kişinin kendisini ve çevresini o ana özgü bir biçimde algılaması olarak tanımlanır. Bu alan, birey için gerçeğin tam kendisini temsil ederken; her an değişen, yeniden örgütlenen ve sürekli yeni anlamlar kazanan dinamik bir yapıdadır (Baymur, 1978).

Yaşamın Değişken Doğası ve İnsan Olmanın Esasları

Yaşam, en ideal durumunda bile durağan bir yapı sergilemez; aksine hiçbir şeyin sabit kalmadığı, sürekli akıp giden bir değişim sürecidir. Bu süreç içerisinde her birey, kendine has duyuş, algılayış ve davranış biçimleriyle tek ve özgün bir varlık olarak konumlanır. İnsanın varoluşsal gayesi sadece hayatta kalmakla sınırlı değildir.

İnsan doğasının temel yapı taşlarını ve varoluş amaçlarını şu şekilde özetlemek mümkündür:

• Potansiyelleri Gerçekleştirme: İnsan, özgürlüğünü koruma, kendi öz doğasına göre davranma ve gelişimini sürdürme sorumluluğunu taşır.
• Kişisel Sorumluluk: Birey, kendi edimlerinden bizzat sorumludur ve hayatını anlamlı kılacak seçim ve tercihleri yapma yetisine sahiptir.
• Varlığın Süreliliği: İnsan ölümsüz değildir; dünyadaki varlığı belirli bir süreyle kısıtlıdır ve hiçbir yaşantısının tekrarı yoktur.

Yaşanılan Anın Önemi ve Zaman Algısı

İnsan yaşamında ne geçmiş ne de gelecek, içinde bulunulan an kadar kritik bir öneme sahip değildir. Yaşanılan zaman dilimi, sadece mevcut durumu değil, aynı zamanda geçmişi kapsayan ve geleceği bir ihtimal olarak içinde barındıran bir bütündür. Bu bağlamda birey, anın getirdiği farkındalıkla kendi varoluşunu şekillendirir.

İnsan Varlığının Temel Nitelikleri