İlişkilerde Güç Savaşları: Kim Karar Veriyor, Kim Yönetiyor?

Güç savaşları, ilişkilerde en yıpratıcı ama en zor fark edilen dinamiklerden biridir. Genellikle “önemsiz” gibi görünen kararlar üzerinden başlar: nereye gidileceği, kimin ne yapacağı, kimin fikrinin daha önemli olduğu… Zamanla bu küçük meseleler büyük bir mücadeleye dönüşür.

Güç savaşlarının temelinde kontrol ihtiyacı yatar. Kontrol, çoğu zaman güvensizlik ve değersizlik duygularının bir savunmasıdır. Kişi kontrol ettikçe güvende hissedeceğine inanır. Ancak bu durum partnerde baskı ve yetersizlik hissi yaratır.

Bazı ilişkilerde güç, açık şekilde kullanılırken bazılarında pasif-agresif yollarla ortaya çıkar. Susarak cezalandırma, küslük, imalar ya da duygusal geri çekilme de birer güç aracıdır. Bu tür ilişkilerde sorun çözülmez, sadece ertelenir.

Güç savaşları genellikle “haklı olma” ihtiyacıyla beslenir. Kimin haklı olduğu, kimin kazandığı önem kazandığında ilişki bir ortaklık olmaktan çıkar, bir mücadele alanına dönüşür. Oysa sağlıklı ilişkilerde amaç kazanmak değil, anlamaktır.

Eşitlik ile liderlik karıştırılmamalıdır. Sağlıklı ilişkilerde roller esnektir; duruma göre değişir. Sürekli yöneten ve sürekli uyum sağlayan tarafların olduğu ilişkilerde zamanla tükenmişlik kaçınılmazdır.

Güç savaşlarından çıkış, duyguların ve ihtiyaçların açıkça ifade edilmesiyle mümkündür. “Bunu istiyorum çünkü…” diyebilmek, kontrol yerine iş birliğini getirir. Kararları birlikte almak, ilişkinin bağını güçlendirir.