Tükendiğimiz Anlar,

Modern Yaşamın Getirdiği Tüketici Rutinler ve Zaman Baskısı

Gündelik rutin yaşam içerisinde, akıp giden zamanı yakalama çabalarımız sonucunda sık sık bunaldığımız ve tükendiğimiz anlarla karşılaşmaktayız. Yaşamda zorunluluk haline getirdiğimiz sorumluluklar ve sevdiklerimize yeterli vakit ayıramamanın verdiği suçluluk duygusu, modern insanın en büyük çıkmazlarından biridir. Hayallerimiz ve toplumda bir yer edinme çabası içinde, duygularımızdan ve en önemlisi kendi öz benliğimizden koparak uzaklaştığımızı fark ederiz.

Ünlü şair Edip Cansever, bu durumu şu dizeleriyle çarpıcı bir şekilde dile getirir:

"… sizinle görüşelim Ruhi bey, Vaktim yok, vaktim yok, Ruhi bey görüşelim, Vaktim yok görüşmeye kimseyle, Ruhi bey! Kendimle bile, kendimle bile…"

Varoluşsal Sorgulamalar ve Kimlik Arayışı

Kendi kontrolümüz dışında gelişen koşullar ve sahip olduğumuz değerlere ilişkin yaşadığımız çıkmazlar, bizi derin bir içsel huzursuzluğa sürükleyebilir. Özellikle ölüme ilişkin sorgulamalar, bireyi varoluşsal bir isyanın eşiğine getirebilmektedir. Bu süreçte insan, kendi kimliğini ve yaşam amacını daha yüksek bir farkındalıkla sorgulamaya başlar.

Yaşanan bu süreçte bireyin karşılaştığı temel unsurlar şunlardır:

• Kontrol dışı gelişen yaşam koşulları
• Temel değerlerle ilgili yaşanan içsel çatışmalar
• Yaşamın anlamı ve ölüme dair varoluşsal düşünceler
• Kimlik inşası ve amaç belirleme süreci

Özgürlük ve Kendimize Karşı Sorumluluğumuz

İnsan, doğası gereği özgür bir varlıktır. Ancak bu özgürlük kısıtlanmaya başladığında, yukarıda belirtilen huzursuzluklar ve içsel çatışmalar baş gösterir. Özgürlüğün kısıtlanması, bireyin kendi potansiyelini gerçekleştirmesinin önündeki en büyük engeldir.

Böyle durumlarda, içinde bulunduğumuz koşulları, kendi potansiyelimizi, anlam arayışımızı ve beklentilerimizi doğru bir şekilde değerlendirebilmek, kendimize karşı olan en temel sorumluluğumuzdur. Kendimizle görüşmeye vakit ayırmak, bu değerlendirme sürecinin ilk ve en önemli adımıdır.