Uzm. Psk. Elif Sevim

Kendimi yıllarca güçlü olmak zorunda hissederek yaşadım. Kimseye yük olmamak için duygularımı hep içime attım. Elif hanımla çalışırken ilk defa “güçlü olmak zorunda değilim” cümlesini gerçekten hissettim. Ağladım, durdum, sustum… Ve bunların hepsine alan açıldı. Seanslar benim için sadece terapi değil, kendime döndüğüm bir yer gibi. Hayatımda hâlâ zorluklar var ama artık yalnız hissetmiyorum çünkü kendimleyim. Bu farkındalığı kazanmamda çok büyük emeği var.

Anksiyete ataklarım yüzünden günlük hayatım çok zorlaşmıştı. Sürekli tetikte, sürekli bir şey olacakmış gibi yaşıyordum. Elif Hanım’la yaptığımız çalışmalar sayesinde bedenimde olanları anlamaya başladım. Kaygının düşman değil bir sinyal olduğunu öğrendim. Seanslarda sadece konuşmadık, gerçekten deneyimledik, hissettik. Kriz anlarında kullanabildiğim teknikler öğrendim ama en önemlisi artık kendimden korkmuyorum. Panik geldiğinde “eyvah” demek yerine “tamam, buradayım” diyebiliyorum. Bu benim için inanılmaz bir dönüşüm.

İlişkilerimde hep aynı döngüyü yaşıyordum ve bunun nedenini bir türlü çözemiyordum. Elif hocamla çalışırken çocukluk deneyimlerimle bugünkü seçimlerim arasındaki bağı fark ettim. Bu benim için gerçekten sarsıcı ama bir o kadar da özgürleştiriciydi. Seanslarda zor konulara girdiğimizde bile kendimi güvende hissettim. Asla acele ettirmedi, asla zorlamadı ama hep ilerledik. Şimdi aynı şeyleri yaşasam bile artık farkındayım ve farklı seçim yapabiliyorum. Bu benim için çok büyük bir değişim.

Terapiye başlama konusunda çok önyargılıydım. “Ben anlatamam”, “Beni kimse anlayamaz” diyordum. Ama Elif Hanım o kadar güvenli bir alan oluşturuyor ki bir süre sonra kendimi fark etmeden en derin yerlerimi anlatırken buldum. En çok etkilendiğim şey, söylediklerimin arkasındaki duyguyu hemen yakalaması oldu. Ben daha ne hissettiğimi bilmiyorken o nazikçe orayı gösterdi. Seanslardan sonra hep “hafiflemiş” çıkıyorum. Hayatımda ilk defa kendime bu kadar şefkatli bakabiliyorum. Sadece sorun çözmek değil, kendimle ilişkimi değiştirmeyi öğrendim.

Elif Hanım’la çalışmaya başlamadan önce kendimi sürekli yetersiz hissediyordum. Hayatım dışarıdan normal görünüyordu ama içimde sürekli bir eksiklik, huzursuzluk ve “bir şeyler yanlış” duygusu vardı. Seanslarda ilk defa gerçekten yargılanmadan dinlendiğimi hissettim. Beni düzeltmeye çalışan biri gibi değil de, beni anlamaya çalışan biri vardı karşımda. Özellikle duygularımı bastırma alışkanlığımı fark etmemi sağlaması benim için dönüm noktası oldu. Artık ne hissettiğimi anlayabiliyorum ve buna izin veriyorum. Hayatım sihirli şekilde değişmedi belki ama ben değiştim. Tepkilerim, ilişkilerim, kendimle konuşma biçimim… Hepsi daha yumuşak. İyi ki yollarımız kesişmiş.

Ben terapiye “çok yoruldum” diyerek gittim. Sürekli güçlü olmak zorunda hisseden, herkese yetip kendine hiç yetemeyen biriydim. Seanslar boyunca hep başkalarına verdiğim anlayışı kendime hiç göstermediğimi fark ettim. En çok etkilendiğim şey, küçük farkındalıkların bile hayatımda ne kadar büyük değişimler yaratması oldu. Sınır koymayı, “hayır” demeyi, suçluluk duymadan dinlenmeyi öğrendim. Artık hayatı sadece taşımıyorum, yaşıyorum. Tereddüt eden varsa şunu söyleyebilirim: Konuşmak hafifletiyor, görülmek iyileştiriyor. Bu sürece cesaret etmek hayatınızda düşündüğünüzden çok daha fazla şeyi değiştiriyor.

Uzun süre terapiye gitmeyi ertelemiş biriydim çünkü “ben hallederim” diyordum. Ama meğer sadece dayanıyormuşum. Seanslarda güvenli bir alanın ne demek olduğunu deneyimledim. Ağladım, sustum, bazen hiçbir şey diyemedim ama hep tutulduğumu hissettim. Özellikle kaygı ataklarım konusunda çalıştığımız süreç hayatımı değiştirdi. Artık o geldiğinde panik olmuyorum; ne olduğunu biliyorum. Kendimle ilişkim değişti. İnsan dışarıdan güçlü görünebilir ama içeride yalnız hissedebilir; bunu fark ettim. Kendinize yapacağınız en iyi yatırımlardan biri terapi, gerçekten tavsiye ederim.

Terapiye başlarken çok karışıktım. Ne hissettiğimi bilmiyor ama içimde sürekli bir ağırlık taşıyordum. Seanslara geldikçe ilk kez gerçekten “anlaşıldığımı” hissettim. Bana asla ne yapmam gerektiğini söylemedi, ama doğru sorularla kendimi görmemi sağladı. Hayatımda ilk defa duygularımdan kaçmak yerine onları tanımayı öğrendim. Özellikle ilişkilerimde neden hep aynı döngüleri yaşadığımı fark etmek benim için dönüm noktası oldu. Artık tepki vermeden önce durabiliyorum. Kendime daha şefkatliyim. Eğer “Ben neden böyleyim? ” diye kendinize sorup duruyorsanız, gerçekten destek almanızı öneririm. İyi ki bu sürece başlamışım diyorum.

Ben terapiye “biraz rahatlamak” için gelmiştim ama aslında ne kadar dolu olduğumu süreçte fark ettim. Sürekli tetikte olma halim, en küçük şeyde ağlayacak gibi oluşum, ilişkilerde hep fazla veren taraf olmam… Bunların hepsinin bir anlamı olduğunu burada öğrendim. Kendimle ilgili utandığım ya da sakladığım şeyleri ilk kez bu kadar açık konuşabildim. Seanslarda en sevdiğim şey, hem çok anlaşılmış hissetmem hem de nazikçe yüzleşmem gereken yerlerin gösterilmesiydi. Zorlandığım anlar oldu ama hiçbirinde yalnız hissetmedim. Şimdi duygularımı bastırmak yerine regüle edebiliyorum, panik olduğumda ne yapacağımı biliyorum ve en önemlisi kendime karşı daha şefkatliyim. Terapi benim için bir “dert anlatma yeri” değil, kendimi yeniden tanıdığım bir alan oldu. Hayatıma yaptığım en iyi yatırımlardan biri diyebilirim.

Terapiye başlarken çok umutsuzdum. Sürekli aynı döngülerin içinde sıkışıp kalmış gibi hissediyordum ve açıkçası “ben düzelmem galiba” düşüncesi kafama yerleşmişti. İlk seanstan itibaren burada yargılanmadığımı, gerçekten duyulduğumu hissettim. Bana hazır çözümler verilmedi ama doğru sorularla kendimi görmem sağlandı. Bazen bir cümle günlerce zihnimde çalıştı ve bir bakmışım bir konuya bakışım değişmiş. En çok etkilendiğim şey, duygularımı bastırmak yerine onları tanımayı öğrenmem oldu. Meğer yıllardır güçlü görünmeye çalışırken kendimi hiç dinlememişim. Şimdi sınırlar koyabiliyorum, suçluluk duymadan “hayır” diyebiliyorum ve bu benim için devrim gibi bir şey. Hayatım dışarıdan çok değişmemiş gibi durabilir ama içimdeki yük hafifledi. Kendimi daha net, daha sakin ve daha değerli hissediyorum. İyi ki bu sürece girmişim diyorum.