Ergen

[22:43, *** *** **] Uzman klinik psikolog Zehra Demirhan: Terapiye başlamak konusunda kararsız hissetmeniz çok anlaşılır. Kaygı (anksiyete) yaşayan birçok kişi “psikolojik destek işe yarar mı?” diye merak eder. Bilimsel araştırmalar, kaygı bozukluklarında psikoterapinin etkili olduğunu göstermektedir. Doğru yöntem ve düzenli seanslarla, kaygıyı tetikleyen düşünce ve bedensel tepkiler yönetilebilir hale gelir. Kaygı için kaç seans gerekir? Bu süre kişiye, kaygının şiddetine ve süresine göre değişir. Genellikle: • İlk rahatlama: 3–6 seans • Belirgin ilerleme: 8–12 seans • Daha kalıcı değişim: 12 seans ve üzeri Terapi bir “anında çözüm” değil; güvenli bir ilişki içinde adım adım ilerleyen bir süreçtir. İlk görüşmelerde hedefler belirlenir ve size uygun terapi yaklaşımı planlanır. Kaygı, doğru destekle yönetilebilir ve kişinin günlük yaşam kalitesi belirgin şekilde artar. [22:59, *** *** **] Uzman klinik psikolog Zehra Demirhan: Özelikle son zamanlarda çalıştığım en temel konu Çocuğun sergilediği: • Sürekli kıyaslama • “Ben yapamıyorum” iç konuşması • Sosyal ortamlarda çekingenlik • Hata yapma korkusu Bunlar bir özgüven eksikliği değil sadece; Performans kaygısı + öğrenilmiş yetersizlik algısı + riskten kaçınma davranışıdır. Bu çocuklar potansiyeli olan ama kendine yatırım yapmaktan korkan profillerdir. Genellikle 4 ana kaynak vardır: Aşırı karşılaştırma kültürü (Okul, aile, akran, sosyal medya, öğretmen dili) Hata = başarısızlık inancı (Oysa gelişim: hata → geri bildirim → ilerleme döngüsüdür) Mükemmeliyetçilik ortamı (Hep “doğru yap” mesajı alan çocuk risk almaz) Mizaç: içe dönük / temkinli yapı (Bu bir kusur değil, doğru yönetilmezse çekingenliğe dönüşür) Çocuğa şu 3 yetkinliği kazandırmak: ✔ Kendini başkalarıyla değil kendi gelişimiyle kıyaslama ✔ Hata yapmayı tehdit değil öğrenme aracı olarak görmek ✔ Sosyal ortamlarda minimum risk alabilme kası geliştirmek Aileye net talimat: "Bak X senden küçük ama yapıyor.” "Abartıyorsun.” “Bu kadar zor • “Şu an zorlanıyorsun, bu öğrenme sürecinin parçası.” • “Hata yapmak performans düşüklüğü değil, gelişim verisidir.” • “Bugünkü halin dünkü halinden ileride mi?” bunlar destklenmesinde işe yarar ama düzenli bir şekilde devam ettirmek gerekir.Tabi hemen sürece uyumlanma zor olduğu için uzman desteğiyle daha sağlıklı ilerleyebilirsiniz.

Özelikle son zamanlarda çalıştığım en temel konu Çocuğun sergilediği: • Sürekli kıyaslama • “Ben yapamıyorum” iç konuşması • Sosyal ortamlarda çekingenlik • Hata yapma korkusu Bunlar bir özgüven eksikliği değil sadece; Performans kaygısı + öğrenilmiş yetersizlik algısı + riskten kaçınma davranışıdır. Bu çocuklar potansiyeli olan ama kendine yatırım yapmaktan korkan profillerdir. Genellikle 4 ana kaynak vardır: Aşırı karşılaştırma kültürü (Okul, aile, akran, sosyal medya, öğretmen dili) Hata = başarısızlık inancı (Oysa gelişim: hata → geri bildirim → ilerleme döngüsüdür) Mükemmeliyetçilik ortamı (Hep “doğru yap” mesajı alan çocuk risk almaz) Mizaç: içe dönük / temkinli yapı (Bu bir kusur değil, doğru yönetilmezse çekingenliğe dönüşür) Çocuğa şu 3 yetkinliği kazandırmak: ✔ Kendini başkalarıyla değil kendi gelişimiyle kıyaslama ✔ Hata yapmayı tehdit değil öğrenme aracı olarak görmek ✔ Sosyal ortamlarda minimum risk alabilme kası geliştirmek Aileye net talimat: "Bak X senden küçük ama yapıyor.” "Abartıyorsun.” “Bu kadar zor • “Şu an zorlanıyorsun, bu öğrenme sürecinin parçası.” • “Hata yapmak performans düşüklüğü değil, gelişim verisidir.” • “Bugünkü halin dünkü halinden ileride mi?” bunlar destklenmesinde işe yarar ama düzenli bir şekilde devam ettirmek gerekir.Tabi hemen sürece uyumlanma zor olduğu için uzman desteğiyle daha sağlıklı ilerleyebilirsiniz