Romatoid Artritli Bir Olguda Biyolojik Tedavi Sonrası Gelişen Dirençli Kornea Ülseri

Romatoid Artrit ve Kornea Ülseri İlişkisi

Elli altı yaşındaki romatoid artrit tanılı erkek olgu, biyolojik ve immünsüpresan tedavi almasının hemen ardından gelişen kornea ülseri şikayetiyle takibe alınmıştır. Hasta, bu süreçte 2,5 ay boyunca güçlendirilmiş antimikrobiyaller ile tedavi edilmiş ancak beklenen klinik yanıt alınamamıştır. Tedaviye direnç gösteren vaka, ileri tetkik ve değerlendirme amacıyla kliniğimize sevk edilmiştir.

Tanı Süreci ve Kornea Biyopsisi Bulguları

Hastanın geçmiş kültürlerinde herhangi bir üreme saptanmaması ve uzun süreli yoğun antimikrobiyal tedavi geçmişi göz önünde bulundurularak doğrudan kornea biyopsisi uygulanmıştır. Yapılan incelemeler sonucunda kornea ülserinin steril olduğu tespit edilmiştir. Klinik tablo, asıl problemin enfeksiyondan ziyade mevcut inflamasyon ve yoğun ilaç kullanımına bağlı gelişen ilaç toksisitesi olduğunu ortaya koymuştur.

Tedavi Yaklaşımı ve Klinik Sonuçlar

Tanı aşamasından sonra mevcut ilaç tedavisi sonlandırılmış ve hastaya uygun destek tedavisi planlanmıştır. Uygulanan bu yeni tedavi protokolü ile kornea ülseri başarıyla tedavi edilmiştir. Bu vaka, oftalmik kullanım için özel olarak tasarlanmamış güçlendirilmiş antimikrobiyal ilaçların oküler yüzey üzerindeki risklerini açıkça göstermektedir.

İlaç Toksisitesinin Oküler Yüzey Üzerindeki Etkileri

Güçlendirilmiş preparatların kullanımı, klinik süreçte şu olumsuzluklara yol açabilmektedir:

• Oküler yüzey inflamasyonu oluşumu
• Kornea dokusunda ciddi iyileşme problemleri
• Klinik tablonun yanlışlıkla tedaviye yanıtsızlık olarak yorumlanması