Kürtaj (Düşük)

Gebelik Sonlandırmada Yasal Çerçeve ve 10 Hafta Kuralı

Türkiye’de gebelik sonlandırma işlemleri, 24 Mayıs 1983 tarihinde yürürlüğe giren Aile Planlaması Kanunu ile yasal bir zemine oturtulmuştur. Bu kanun uyarınca, bir gebe gebeliğin 10. haftası doluncaya kadar kendi isteğiyle gebeliğine devam etmeme kararı alabilir. Bu süre zarfında gebeliğin sonlandırılması için profesyonel tıbbi yardım talep edilmesi yasal bir haktır.

Kanuni düzenlemeler kapsamında dikkat edilmesi gereken bir diğer önemli husus ise medeni durumdur. Evli kadınlar için gebelik sonlandırma işlemi öncesinde eş rızası alınması yasal bir zorunluluk olarak uygulanmaktadır.

Gebelik Sonlandırma (Düşük) Yöntemleri Nelerdir?

Tıbbi literatürde gebeliğin sonlandırılması, halk arasında bilinen adıyla düşük işlemi, hastanın durumuna ve gebelik haftasına göre iki ana yöntemle gerçekleştirilmektedir:

1. Cerrahi Yöntemler
2. İlaçlı Yöntemler

Menstrüel Regülasyon (MR) ile Cerrahi Müdahale

Günümüzde en yaygın ve güvenilir uygulama, menstrüel regülasyon (MR) adı verilen yöntemdir. Bu işlemde, plastik kanüller ve özel bir plastik şırınga kullanılarak rahim içerisi boşaltılır. Yöntem kısa sürede ve sıklıkla sorunsuz olarak tamamlanan bir prosedürdür.

İşlemin ağrılı bir doğası olması sebebiyle, hastanın konforunu en üst düzeye çıkarmak için hafif bir anestezi altında yapılması tercih edilir. Müdahale sonrasındaki iyileşme sürecinde ise hekimler tarafından genellikle antibiyotik ve ağrı kesici kullanımı önerilmektedir.

İlaçlı Gebelik Sonlandırma ve Riskleri

İlaçlı yöntemler, cerrahi müdahaleden farklı olarak daha çok 12 haftadan büyük gebelikler söz konusu olduğunda tercih edilmektedir. Ancak bu yöntemin uygulanmasında hayati bir risk yönetimi mevcuttur.

Kullanılan ilaçların sakatlık riskini artırması nedeniyle, ilaç kullanımına rağmen düşüğün gerçekleşmediği durumlarda, gebeliğin mutlaka cerrahi yöntemle sonlandırılması gerekmektedir.