Damgalama

Damgalama

Ruhsal Hastalıklara yönelik "damgalama" eğilimi (stigma) ve bu eğilimin sonucu ruhsal sorunları olan hastaların toplumdan "dışlanması", hastaların ve yakınlarının sorunlarını gizlemesi yardım almamasına bu da sorunlarının artmasına yol açabilir. Yapılan çalışmalar ruhsal sorunları olan kişilerin ve yakınlarının, toplum içinde onları damgalayıcı nitelikteki davranışlarla karşılaşmış olduklarını ortaya koymuştur. Bu nedenle ruhsal sorunları olan kişiler hastalığı saklamakta ve yakın aile üyeleri dışında kimseye söz etmemektedir. Ve maalesef yaşadıkları içsel damgalama ne denli yoğunsa tedavi başarısı da o kadar düşük olmaktadır.

Yaşam kalitesini bozan, tedaviye devamı engelleyen ruhsal hastalıklardaki "damgalama" ve "dışlamaya" karşı kampanyalar son yıllarda Dünya Sağlık Örgütü (WHO) tarafından geliştirilmektedir. Bu hastalara yönelik toplumdaki olumsuz tutumun kaynağı ruhsal hastalıklara ilişkin bilgi eksikliği ve ön yargılardır. Oysa Fransisco Goya, Vincent Van Gogh, Paul Gauguin, Edward Munch, Bertnard Russel, Winston Churchill, Abraham Lincoln, Salvador Dali, John Nash gibi birçok siyasetçi ve sanatçının çeşitli ruhsal hastalıklardan tedavi görmüş oldukları bilinmektedir.

Tedavisiz kalan ruhsal hastalıklar olumsuz riskler doğurur. Kişi mevcut yeteneklerini kullanamıyor, kapasitesinin altında işlerde çalışıyor, tüm gününü olumsuz duygularla boğuşmakla geçiriyor, uyku iştah değişikliği yüzünden yaşam kalitesinde bozulma yaşıyor olabilir. Beklenmeyen intiharlar, kendilerine ya da başkalarına zarar verme girişimleri olabilir. Beden sağlığı bozuluyor olabilir. Ruhsal sorunları olan kişilerin hekimlere başvurması ile bu tür riskler önlenmektedir.

Yazar Hakkında

Uzm. Dr. Özlem Öztürk

Önemli Bilgilendirme

Benzer Makaleler