Boşanma ve Çocuk ilişkisi

Boşanma Sürecinde Çocuk ve Ebeveyn İlişkisi

Boşanma öncesi, sırası ve sonrasındaki süreçler, çocukların psikolojik gelişimi üzerinde derin izler bırakabilen kritik dönemlerdir. Genellikle bu yoğun gerginlik ortamında çocuklar, ebeveynlerinin çatışmalarının tam merkezinde kalmaktadır. Ebeveynlerin haklı çıkma kaygısı veya çocuğu kaybetme korkusuyla onu taraf tutmaya zorlaması, çocuğun hem anneye hem de babaya olan bağlılığı nedeniyle yaşayabileceği en ağır duygusal yüklerden biridir.

Boşanma Sonrası Sık Karşılaşılan Yanlış Ebeveyn Tutumları

Boşanma gerçekleştikten sonra da ebeveynler arasındaki sorunların çocuk üzerinden devam ettirilmesi, çocuğun ruh sağlığını olumsuz etkiler. Bu süreçte sıklıkla gözlemlenen hatalı yaklaşımlar şunlardır:

• Diğer Ebeveyni Kötülemek: Eşlerin birbirini suçlayarak çocuk nezdinde haklı çıkmaya çalışması.
• Çocuğu Cezalandırma Aracı Olarak Kullanmak: Bir ebeveynin, diğerinden öç almak amacıyla çocuğu göstermemesi.
• Duygusal Uzaklaşma: Bazı babaların boşanma sonrası çocukla bağlarını tamamen koparması.
• Aşırı Telafi Çabası: Ayrı yaşayan ebeveynin suçluluk duygusuyla çocuğu pahalı hediyelere ve aşırı sevgi gösterilerine boğması.

Ebeveynler, yaşadıkları kaosun kendilerini tepkisel davranışlara sürükleyebileceğini bilmeli ve daima yavaş hareket etmelidir. Çocukların gözüyle duruma bakmak, onların anne ve babalarına olan sarsılmaz güvenini korumak adına hayati önem taşır.

Çocukların Boşanmaya Karşı Gösterdiği Tipik Tepkiler

Çocuklar boşanma olgusunu kavramakta ve kabul etmekte zorlanırlar. Bu süreçte ortaya çıkan olumsuz duyguların dışa vurulmasına izin verilmezse; depresyon, konsantrasyon bozukluğu ve kaygı bozuklukları gelişebilir. Çocukların en yaygın gösterdiği tepkiler şunlardır:

1. Korku ve Kaygı

Özellikle okul öncesi dönemdeki çocuklar, yanındaki ebeveynin de kendisini terk edeceği veya temel ihtiyaçlarının karşılanmayacağı korkusuna kapılabilir. Bu durum ağlama krizleri veya gelişimsel gerileme ile kendini gösterebilir.

2. Yalnızlık ve Reddedilme

Ailenin eski yapısının bozulması çocukta büyük bir boşluk yaratır. Çocuklar, anne ve babası birbirini istemediği için kendilerinin de reddedileceğini düşünebilirler. Bu nedenle boşanmanın çocukla olan ilişkiyi etkilemeyeceği net bir şekilde vurgulanmalıdır.

3. Suçluluk Duygusu

Çocuklar genellikle boşanmanın nedeni olarak kendilerini görürler. "Daha iyi bir çocuk olsaydım bunlar olmazdı" düşüncesiyle hareket edebilirler. Ebeveynler, bu kararın sadece yetişkinlerin ilişkisiyle ilgili olduğunu ve geri dönülemez bir karar olduğunu açıkça anlatmalıdır.

4. Üzüntü ve Yas Süreci

En yaygın tepki olan üzüntü; içine kapanma, hırçınlık, karamsar resimler çizme veya aktivitelere ilgisizlik şeklinde belirebilir. Ebeveynler çocukların üzüntüsünü hafifsememeli, aksine kendi duygularını paylaşarak çocuğun duygularını ifade etmesine ön ayak olmalıdır.

5. Öfke ve Davranış Değişiklikleri

Erkek çocuklar genellikle saldırganlık ve bağırma ile öfke kusarken, büyük çocuklar öfkelerini sorumlu tuttukları ebeveyne yönlendirebilir. Bu noktada fiziksel aktiviteler ve spor, öfkenin sağlıklı bir şekilde dışarı atılmasına yardımcı olabilir.

Boşanma Sürecinde Dikkat Edilmesi Gereken Kritik Noktalar

Sonuç: Yeni Bir Yolculuğa Uyum

Boşanma kaçınılmaz olduğunda, durumu olduğu gibi kabul etmek en sağlıklı yoldur. Çocukların her iki ebeveyni de sevmelerine ve onlarla vakit geçirmelerine izin verildiği takdirde, yeni hayatlarına uyum sağlamaları çok daha kolay olacaktır. Unutulmamalıdır ki; ebeveynlik rolleri ömür boyu sürer ve bu rollerin hakkını vermek çocuğun gelecekteki güven duygusunun temelini oluşturur.

Shu. Güldane KAVGACI
Aile ve Evlilik Terapisti & Cinsel Terapist