Aynadaki Görüntüyle Derdimiz
Seans odasında duyabileceğimiz olası hikayemizin karakteri aynadan gözlerini alamayan o kız. Ve diyor ki;
"Bazen dakikalar boyunca aynada kendime bakıyorum, inceliyorum ve sonra insanlar zaten beni nasıl sevsin ki diye düşünüyorum. Ben aynadakini beni sevmezken, beğenmezken ve hatta utanırken başkası nasıl sevsin? Çok haklılar."
İnsan aynanın karşısında ne kadar uzun süre çırılçıplak dursa da kendi içini aynaya yansıtmaz demiş Haruki Murakami. Nedir bizim aynada gördüğümüz? Neden uzun uzadıya aynalara bakıyoruz?
Çünkü kafamızda kendimize dair bütünlüklü bir resim oluşturabilmek istiyoruz. Sağ profil, sol profil, yukarıdan, aşağıdan. Bakıyoruz da bakıyoruz. Ancak içerideki resmi çizdiğimiz kalemler o kadar başka insanlardan alınmış ki. Annemden, babamdan, kardeşimden, komşumdan, yöneticimden, sevgilimden ve belki de o çok beğendiğim oyuncudan ödünç aldığım rengarenk kalemler. Her birinden almışım kalemi ve sürekli çizmişim. Sonra portreme baktığımda gördüğüm şey ise o kadar karışık ki ben nasıl görünüyorum karar veremiyorum ve gidip tekrar aynalara bakıyorum. Çünkü ben beni gerçekten tanıyan tanımayan, beni olduğum gibi sevebilen sevemeyen, kendi değersizlik hislerini bana yansıtan ya da değerini benim üzerimden yaşayıp beni göklere çıkaran herkesi dinlemişim. Burada kendimize sormamız gereken sorular kritik; ben her eleştiriye içerleyip, kendime kızıp, iyi miyim kötü müyüm diye sorgulayıp, kendimi istikrarlı bir şekilde öteki ile kıyaslıyor muyum? Her kafadan bana dair bir şeyler söylendiğinde hepsine içerliyor muyum yoksa o insanın benim hayatımdaki yerini, önemini sorguluyor muyum? Eleştirinin geldiği insan beni gerçekten tanıyor mu, bunları benim daha iyi bir noktaya varmam için mi söylüyor yoksa yalnızca beni bu eleştirilerle geri mi çekiyor? Şunu yadsiyamayiz ki ilişkisel insanlarız ve insanların fikirleri bizim için önemli. Ancak hayatımızda kimlerin fikirlerinin bizim için önem arz ettiğine dikkat etmeli ve onları bir süzgeçten geçirmeliyiz. Bu şekilde daha bütünlüklü, sağlam, gerçekçi bir kendilik oluşturabilir, aynalardan bir nebze olsun gözlerimizi alabiliriz.
