Doktorsitesi.com

yeni nesil: teknolojik çocuklarımız

Klinik Psikolog Aylin Şanver Aydın
Klinik Psikolog Aylin Şanver Aydın
18 Eylül 2018190 görüntülenme
Randevu Al
  • Ebeveynlerin teknoloji kullanımındaki kontrolsüz yaklaşımları, çocukların fiziksel, bilişsel ve sosyal gelişim alanlarında ciddi riskler oluşturmaktadır.
  • Ekran bağımlılığıyla mücadele etmek için aile içi disiplinli bir zaman yönetimi planlanmalı ve çocuklarla her gün en az 20 dakika nitelikli vakit geçirilmelidir.
  • Teknolojinin olumsuz etkilerini önlemek adına çocukların sanal dünya yerine doğada fiziksel aktivitelerle ve tüm duyularını kullanarak öğrenmeleri desteklenmelidir.
yeni nesil: teknolojik çocuklarımız
Yapay Zeka ile geliştirilmiş versiyon

İçerik yapay zeka ile optimize edilmiştir

Dijital Çağda Çocuk Yetiştirmek ve Ebeveyn Yaklaşımları

Günümüz gerçekliğinde çocukların teknolojiyle olan ilişkisi, anne ve babaların bu süreçteki tutumları ile doğrudan şekillenmektedir. Bu içerikte, teknolojik cihaz kullanımının çocuklar üzerindeki etkilerini, ebeveynlerin sergilediği doğru bilinen yanlışları ve gelişimsel süreçlerdeki kritik dengeleri mercek altına alacağız. Mevcut durumu analiz ederek, çocukların sağlıklı gelişimi için çözüm odaklı bir bakış açısı geliştirmek temel önceliğimizdir.

Ebeveynlerin, özellikle öğrenci olan çocuklarıyla yaşadıkları teknoloji temelli sorunlar, derin bir neden-sonuç ilişkisine dayanmaktadır. Günümüzde çocuklarda, teknolojik cihaz kullanımına bağlı olarak belirgin davranış değişiklikleri gözlemlenmektedir. Henüz okuma-yazma bilmeyen çocukların tablet ve akıllı telefonları ustalıkla kullanması, genellikle ebeveynlerin sağladığı imkanlar ve taşıdıkları çeşitli kaygılar sonucunda ortaya çıkmaktadır.

Teknolojik Cihaz Kullanımında Ebeveyn Motivasyonları

Anne ve babalar, çocuklarını teknolojiden mahrum bırakmama isteği veya çevre baskısı gibi nedenlerle bu cihazlara erişim sağlamaktadır. Teknolojik ilerlemenin gerisinde kalmama arzusu, arkadaş ortamındaki kıyaslamalar ve bazen de ebeveynin dinlenme ihtiyacı, kontrolsüz kullanımın önünü açmaktadır. Ancak burada asıl dikkat edilmesi gereken husus, teknolojinin çocuğun zihinsel, duygusal ve fiziksel gelişimine zarar vermeyecek bir ölçüde tutulmasıdır.

Teknoloji Kullanımında İdeal Ölçü ve Riskler

Bilgisayar, tablet ve akıllı telefonlar temel olarak iletişim ve bilgi edinme amacı taşısa da, amacını aşan kullanımlar ciddi sakıncalar doğurmaktadır. Bu sakıncaları bireyin gelişim alanlarına göre şu şekilde kategorize etmek mümkündür:

  • Fiziksel Gelişim: 3-6 yaş aralığındaki çocukların motor kas gelişimi için fiziksel aktivite kritiktir. Durağan bir yaşam, bedensel gelişimi olumsuz etkiler.
  • Bilişsel Gelişim: Ekran karşısında sürekli akan renkli ve hızlı görüntüler, dikkat ve odaklanma problemlerine yol açmaktadır.
  • Duygusal Gelişim: Sanal dünyanın izole yapısı, çocukları sosyal ilişkilerden uzaklaştırarak asosyal bireyler haline getirebilmektedir.

Gelişim Alanlarına Göre Teknolojinin Etkileri

Fiziksel alanda, okul öncesi çocukların sadece işaret parmaklarını kullanarak dokunmatik ekranlara hapsolması ironik bir durumdur. Oysa bu yaştaki çocukların doğada keşfe çıkması; toprağa, suya ve çamura dokunarak enerjilerini doğru kullanmaları gerekmektedir. Doğal büyüme süreci, çocuğun kendi bedenine ve çevresine yabancılaşmaması için sanal dünyadan ziyade gerçek dünyada deneyim kazanmasını zorunlu kılar.

Bilişsel alanda ise erken yaşta teknolojiye maruz kalan çocuklarda, okula başladıklarında kalem ve kağıtla kurulan temasta zorlanma görülmektedir. Kalıcı öğrenme, tüm duyuların (işitme, koklama, dokunma, tatma, görme) aktif olduğu bir süreçte gerçekleşir. Sadece hazır yazılımları tüketen değil, gelecekte bu teknolojileri üretebilen sağlıklı bireyler yetiştirmek için ekran bağımlılığı tehlikesinin farkında olunmalıdır.

Gelişim AlanıTeknolojinin Olumsuz Etkisiİdeal Yaklaşım
FizikselMotor kas gelişiminde gerilemeDoğada oyun ve fiziksel aktivite
ZihinselDikkat ve konsantrasyon kaybıYaparak ve yaşayarak öğrenme
Sosyalİletişim kopukluğu ve asosyallikNitelikli zaman ve sosyal etkileşim

Bağımlılıkla Mücadele ve Zaman Yönetimi

Oyun dünyasındaki ödül mekanizmaları ve puan sistemleri, çocukları bilgisayar başına kilitlemek için tasarlanmış birer tuzak niteliğindedir. Bu durum, aile içi iletişimi güçleştirmekte ve ciddi vakalarda üniversite hastanelerinde internet bağımlılığı kliniklerinin kurulmasına kadar varan bir tablo oluşturmaktadır. Bu sorunlarla baş etmenin en etkili yolu, disiplinli bir zaman yönetimi ve planlama yapmaktır.

Ebeveyn ve çocuk arasında yapılacak yazılı veya sözlü sözleşmeler, sağlıklı alışkanlıkların kazanılmasını sağlar. Gün içerisindeki aktivitelerin süresi, yeri ve katılımcıları önceden belirlenmelidir. Anne ve babanın bu konuda tutarlı olması esastır. Çocuğun sessiz kalması için eline tablet vermek yerine, onu resim yapmaya, dans etmeye veya birlikte oyun oynamaya teşvik etmek gerekir.

Sonuç: Sağlıklı Nesiller İçin Farkındalık

Her çocuğun günde en az 20 dakika ebeveyniyle nitelikli zaman geçirme hakkı vardır. Kişilik yapısının temellerinin atıldığı okul öncesi dönemde, ebeveynlerin sergileyeceği tutarlı yaklaşımlar gelecekteki sorunların önüne geçer. Sorumluluk almayan veya çevreyle iletişimi kopuk bir ergenlik süreci yaşamamak için bugünden doğru adımlar atılmalıdır.

Doğru ebeveyn tutumları kazanmak, gelişime açık olmayı ve gerektiğinde bir uzman desteği almayı gerektirir. Unutulmamalıdır ki aile, hayatın başlama noktasıdır. Sürece iyi başlamak, zihinsel, bedensel ve ruhsal açıdan sağlıklı nesillerin yetişmesini destekleyen en önemli unsurdur.

Etiketler

Çocuk gelişimiTeknolojiÇocuklarda bilgisayarBilgisayar oyunu bağımlılığıBağımlılıkçocuklarda televizyonçocukların bağımlı olduğu şeyler

Yazar Hakkında

Klinik Psikolog Aylin Şanver Aydın

Klinik Psikolog Aylin Şanver Aydın

Uzm. Kl. Psk Aylin ŞANVER AYDIN, 1976 Manyas doğumludur. İlk ve ortaokulu Manyas’ta, liseyi Adnan Hunca Çok Programlı Lisesinde okudu (1990-1993)

Önemli Bilgilendirme

Site içerisinde bulunan bilgiler bilgilendirme amaçlıdır. Bu bilgilendirme kesinlikle hekimin hastasını tıbbi amaçla muayene etmesi veya tanı koyması yerine geçmez.