Psikodramanın Sosyal Kaygısı Olan Üniversite Öğrencileri Üzerindeki Pozitif Etkisi

İçerik yapay zeka ile optimize edilmiştir
Sosyal Anksiyete ve Psikodrama İlişkisi Üzerine Bir İnceleme
Bu araştırmanın temel amacı, psikodrama grup oturumlarının üniversite düzeyindeki gençler üzerinde görülen sosyal anksiyete belirtileri üzerindeki iyileştirici etkisini bilimsel verilerle ortaya koymaktır. Çalışma, sosyal fobi yaşayan bireylerin grup terapisi yöntemiyle elde ettikleri kazanımları analiz etmektedir.
Araştırmanın Metodolojisi ve Uygulama Süreci
2015 yılında gerçekleştirilen bu bilimsel çalışma, özel bir vakıf üniversitesinde öğrenim gören ve sosyal fobi tanısı konulan 9 öğrenci ile yürütülmüştür. Katılımcıların gelişim süreçlerini takip etmek amacıyla toplamda 21 hafta süren yapılandırılmış psikodrama oturumları tamamlanmıştır.
Araştırma sürecinde veri toplama aracı olarak şu kriterler baz alınmıştır:
- Ölçek Kullanımı: Dilbaz ve Güz (2001) tarafından geçerlilik ve güvenirlik çalışması yapılan Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği kullanılmıştır.
- Analiz Yöntemi: Elde edilen ön test ve son test verileri, SPSS 16.0 programı üzerinden Wilcoxon Testi ile analiz edilmiştir.
- Katılımcı Grubu: Sosyal anksiyete belirtileri gösteren üniversite öğrencileri.
Veri Analizi ve İstatistiksel Bulgular
Uygulanan 21 haftalık programın ardından yapılan analizler, öğrencilerin psikolojik durumlarında istatistiksel olarak değerli değişimler olduğunu göstermiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda, katılımcıların hem kaygı hem de kaçınma alt faktörlerinde anlamlı bir fark olduğu tespit edilmiştir.
| Değerlendirilen Parametreler | Analiz Sonucu |
|---|---|
| Kaygı Alt Faktörü | Anlamlı Farklılık Tespit Edildi |
| Kaçınma Alt Faktörü | Anlamlı Farklılık Tespit Edildi |
| Genel Sosyal Kaygı Düzeyi | İyileşme Gözlemlendi |
Sonuç: Psikodramanın İyileştirici Gücü
Araştırmadan elde edilen tüm bulgular bir arada değerlendirildiğinde, psikodramanın sosyal kaygı belirtileri gösteren gençler üzerinde anlamlı ve pozitif bir etkisi olduğu saptanmıştır. Bu yöntem, gençlerin sosyal ortamlarda yaşadıkları kaygıyı yönetmelerine ve kaçınma davranışlarını azaltmalarına yardımcı olan etkili bir müdahale aracı olarak öne çıkmaktadır.



