Aile İçinde Görünmeyen Çocuk Olmak
Uzm. Psk. Yasemin Mısırlı
20 Şubat 20269 görüntülenme
Kimi zaman kaotik bir aile ortamı, kimi zaman kişilik özelliklerindeki yatkınlık, kimi zaman ise kendini olası zararlardan korumak için bir tür baş etme stratejisi olarak çocuklar görünmez olmayı tercih edebilmektedir. Bazı ailelerde bir çocuk “uslu” ya da “sorunsuz” olduğu için fark edilmez. İlgi genellikle daha sorunlu ya da ihtiyaçlı kardeşe yönelir. Bu durum görünmeyen çocuk dinamiğini oluşturabilir.
Görünmeyen çocuk, çevrelerinin ‘daha kolay büyüyen, annesini-babasını hiç yormayan çocuk’ tanımlamalarıyla da pekiştirilen bir durum olabilmektedir. Bu çocuklar ihtiyaçlarını ifade etmemeyi öğrenir. “Sorun çıkarmamak” kabul görmenin yolu haline gelir. Yetişkinlikte bu bireyler yalnızca kendini ifade etmede zorluk değil ‘hayır’ demekte zorlanma, sınır koyamama, geri planda kalma eğilimi gösterebilir.
Bu dinamik özdeğer algısını etkileyebilir. Kişi görünür olmakta zorlanır ya da başarıları küçümser. Çünkü erken dönemde yeterince fark edilmemiştir.
Terapide bu deneyim görünür hale getirilir. Kişi ihtiyaçlarını ifade etmeyi ve görünür olmayı öğrenebilir. Sessiz olmak kader değildir; öğrenilmiş bir rol olabilir.
