BU GRİP NORMAL DEĞİL
İnfluenza her yıl gelir. Ama bu yıl geliş şekli farklı. Daha çok çocuk hasta. Daha ağır seyreden tablolar var. Ateşler daha yüksek, düşmesi daha zor. Hastalık süreleri uzamış durumda.Ve en dikkat çekici olan şu: Aynı virüsle karşı karşıya olmamıza rağmen, yük çok daha fazla hissediliyor.
Alıştığımız Grip, Alışmadığımız Yoğunluk
Influenza yeni bir hastalık değil. Yıllardır bildiğimiz, izlediğimiz, yönetmeye alışık olduğumuz bir enfeksiyon. Ama bu yıl tablo yalnızca bireysel hastalıklar üzerinden ilerlemiyor; adeta bir yoğunluk hâli yaratıyor. Aynı anda çok sayıda çocuk hastalanıyor, aynı anda çok sayıda aile yardım arıyor.
Bu durum, sağlık sisteminin her basamağında hissediliyor.Aileler çaresizleşiyor. Hekimler yoruluyor.
Bekleme süreleri uzuyor. Ve bu yoğunluk, hastalığın kendisinden bağımsız olarak süreci daha da ağırlaştırıyor.
Ağır Seyir Sadece Virüsle Açıklanabilir mi?
Bu yıl gribin daha ağır geçtiği doğru. Ama bu ağırlığın tamamını virüsün biyolojisiyle açıklamak mümkün değil.Çünkü aynı virüs, farklı çocuklarda çok farklı seyirler gösteriyor. Bazı çocuklar birkaç gün içinde toparlarken, bazıları haftalarca eski hâline dönemiyor. İşte bu fark, bizi virüsten çok çocuğun içinde bulunduğu koşullara bakmaya zorluyor.
Hastalık Geçiyor Ama Çocuk Toparlanmıyor
Bu yıl muayene odasında en sık karşılaşılan tablo şu:
Ateş düşmüş. Akut enfeksiyon geride kalmış. Ama çocuk hâlâ iyi değil. Hâlâ halsiz. Hâlâ çabuk yoruluyor. Hâlâ eski enerjisinden uzak.
Bu durum aileleri endişelendiriyor, hekimleri ise başka bir noktaya dikkat kesilmeye zorluyor: Toparlanma süreci neden bu kadar zor?
Çocuklar Neden Bu Kadar Zor İyileşiyor?
Bugünün çocukları hastalığa daha yorgun yakalanıyor. Üst üste geçirilen enfeksiyonlar, tam iyileşmeden okul ve sosyal hayata dönüş, kronik uyku eksikliği, yüksek tempo…
Bağışıklık sistemi bu kış virüsle karşılaşmadan önce zaten zorlanmış durumda. Yorgun bir bağışıklık sistemi ise aynı hastalığı daha uzun ve daha ağır yaşar. Bu durum bir zayıflık değil, fizyolojik bir sonuçtur.
Ateşin Düşmesi İyileşme Değildir
Bu yıl sık yapılan hatalardan biri, iyileşmeyi ateşin düşmesiyle eşitlemek. Oysa ateşin düşmesi, yalnızca akut fazın sona erdiğini gösterir. Vücudun kendini onarması, bağışıklık sisteminin toparlanması ve çocuğun eski gücüne dönmesi çok daha uzun bir süreçtir. Bu fark gözetilmediğinde çocuklar erken dönemde hayata geri çağrılır. Ve iyileşme yarım kalır.
Dinlenemeyen Çocukluk
Belki de bu kışın en net mesajı burada saklı. Çocuklar dinlenemiyor. Hastalık, durmak için yeterli bir gerekçe olmaktan çıkmış durumda. Bir ara veriliyor ama bu ara kısa tutuluyor. Programlar, beklentiler ve “geri kalma” korkusu, iyileşmenin önüne geçiyor. Oysa bağışıklık sistemi, sessizlik ister. Uyku ister. Zaman ister.
Ne Yapılabilir?
Bu salgında yapılabilecek en önemli şey, panikten çok süreç yönetimine odaklanmak. Ateş düştükten sonra da dinlenmeye devam etmek. Okula dönüşü çocuğun enerjisine göre planlamak. Halsizliği ve öksürüğü “normalleşmiş” hâller olarak kabul etmemek. Ve iyileşmenin bir yarış olmadığını hatırlamak.
Bazı çocuklar için iyileşme, bir haftadan uzun sürebilir. Bu bir başarısızlık değil, bir ihtiyaçtır.
Son Söz
Bu grip gerçekten alıştığımız gibi değil. Çünkü hem daha ağır seyrediyor hem de daha fazla çocuğu aynı anda etkiliyor. Ama belki de asıl mesele şudur:
Bu yoğunluk bize sadece bir virüsü değil, çocukların ne kadar yorulduğunu da gösteriyor.
Grip geçer. Salgın biter. Ama çocukların dinlenmeye olan ihtiyacı, her kış yeniden karşımıza çıkacaktır.
Belki de bu yılın bize söylediği en önemli şey şudur:
Bazı hastalıklar ilaçla değil, zamanla iyileşir
