Sosyal çürüme - çocuk istismarı

Gündemin Hızında Kaybolan Gerçekler: Toplumsal Çürüme

Son günlerde hem siyasi hem de ekonomik gelişmelerin baş döndürücü hızı, toplumun odak noktasını sürekli değiştirmektedir. Bu yoğun akış içerisinde, takibi neredeyse imkansız hale gelen olayların başında maalesef terör ve çocuk istismarı haberleri gelmektedir. Yaşanan bu trajik olaylar, toplumun temel taşlarını sarsacak derecede şok edici olmasına rağmen, yeterli düzeyde yankı bulmamakta ve derin bir duyarsızlıkla karşılanmaktadır.

Görünürdeki Işıltı ve İçteki Kokuşmuşluk

Basın yayın kuruluşlarının kısıtlı haberleri dışında, yaşanan olayların sonrasındaki gelişmelerden ve hukuki süreçlerden yeterince haberdar değiliz. Bu durum, toplumsal bir duyarsızlığın ve toplumsal çürümenin en net göstergesidir. Dışarıdan bakıldığında pırıltılı ve ışıltılı görünen toplumsal yapımız, bu tür vahşet olaylarıyla birlikte dökülmeye başlamış; içteki vicdansızlık, ahlaksızlık ve insani nasipsizlik gün yüzüne çıkmıştır.

İnsan aklının ve vicdanının kabul edemeyeceği bu eylemler, artık bireysel birer vaka olmaktan çıkmıştır. Küçük çocukların mahremiyetine göz diken, onlara cinsel bir haz nesnesi olarak yaklaşan zihniyet, toplumun her yanına sirayet eden bir kokuşmuşluğun ürünüdür. Bu akıntı, tüm toplumu bilinmez bir felakete doğru sürüklemektedir.

Çocuklarımızı Kimden ve Nasıl Koruyacağız?

Gelinen noktada en acı verici soru, çocuklarımızı en yakınlarından bile korumak zorunda kalıp kalmayacağımızdır. Kardeş gibi büyümesi gereken kuzenlerin veya akrabaların birbirinden sakınıldığı bir ortam, toplumsal bağların tamamen koptuğu anlamına gelir. Eğer bir anne, çocuğuna en yakın akrabalarına karşı bile kendini koru demek zorunda kalıyorsa, bu durum toplumsal değerlerin bittiği noktadır.

Çocuk İstismarında Travma ve Profesyonel Destek

Tecavüz ve istismar, bir çocuğun hayatında yaşayabileceği en ağır travmadır. Bu travmanın etkileri, eğer profesyonel destek alınmazsa, bireyin tüm yaşamı boyunca devam eder. Toplum olarak şu soruların cevabını aramamız kritik bir öneme sahiptir:

• İstismara uğramış çocuklara ve ailelerine nasıl bir destek mekanizması sunuluyor?
• Travma sonrası süreçle mücadelede hangi kurumlar aktif rol alıyor?
• Bu konuda yapılan bilimsel ve sosyal çalışmalar ne düzeydedir?

Yöneticilerin Ahlaki ve İnsani Sorumlulukları

Toplumu yönetmeye aday olan kişilerin değerlendirilmesinde, siyasi geçmişlerinden ziyade insani ve ahlaki geçmişlerine odaklanılmalıdır. Bir yöneticinin gerçek karakteri, bölgesindeki istismar vakalarına karşı takındığı tutumla ölçülür. Gerçek bir liderden beklenen kriterler şunlardır:

Sonuç: Sessizliği Bozma ve Harekete Geçme Zamanı

Bugün tanık olduğumuz istismar vakaları, buzdağının sadece görünen kısmıdır; madalyonun öteki yüzünde binlerce gizli kalmış olay bulunmaktadır. Durum artık bireysel bir suç olmaktan çıkmış, çoklu faillerin olduğu toplumsal bir suç haline dönüşmüştür. Bu nedenle hiçbir istismar vakası istisna olarak kabul edilemez ve kişiselleştirilemez.

Hepimiz başımızı kumdan çıkarmalı ve çevremizi doğru gözlemlemeliyiz. Günlük kısır çekişmelerden ve bize dayatılan basit yaşantılardan kurtulmadığımız sürece, çocukların cinsel istismarına dur dememiz mümkün olmayacaktır. Toplumsal bir iyileşme için bu kokuşmuşluğa karşı sesimizi yükseltmek ve somut kararlar alınmasını sağlamak zorundayız.