Önce Kendini Bağışla

Kendini Affetme ve Öz Değer Kavramı

Birçok insan hayatı boyunca başkalarına karşı sonsuz bir hoşgörü sergilerken, aynı şefkati kendisine göstermekte zorlanır. Kendini affedememe durumu, bireyin zihninde fark etmediği büyük bir stresör olarak yerleşir. Bu durum, tıpkı görünmez bir alerjen gibi belirli aralıklarla tetiklenerek kişinin ruhsal dengesini sarsan anlamsız bir alışkanlığa dönüşebilir.

Başkalarını Affetmek ve Kendine Hoşgörüsüzlük

Kişinin başkalarını defalarca affetmesine rağmen kendisine karşı acımasız olması, içsel bir çatışmanın habercisidir. Bu süreçte birey, başkalarını fazlasıyla düşünürken kendi duygularını ihmal eder ve bu alışkanlık, asıl sorunu görmezden gelmesine neden olur. Zihindeki empati yeteneği, hayal edilen güzel tasarıların bir yansıması olsa da asıl mesele kişinin önce kendi ruhunu özgür bırakmasıdır.

İlişkilerde Öz Değerin Rolü

Bundan on iki yıl önce bir öğretmenin dile getirdiği şu sözler, konunun özünü çarpıcı bir şekilde özetlemektedir:

• Ruhunu bir yere sıkıştırdıysan, başka hiçbir yere çıkamazsın.
• Her şey kişinin kendi kapasitesi ve seçimleri kadardır.
• İç dünyası sevgiden yoksun ve hoyrat olan bireyler, hayatlarına hep sevgisiz kişileri çeker.
• Kendine verilen değerin azlığı, ilişkilerin küçük bir kızgınlıkla nefrete dönüşmesine yol açar.

Psikolojik Açıdan "Normal" Olmak ve Kendini Tanımak

Sigmund Freud’a göre normal insan, sevebilen ve çalışabilen kişidir. Ancak birey, kendini affedemediği sürece sevgi eylemini tam anlamıyla gerçekleştiremez. Davranışlar bir zincirin halkaları gibi birbirini etkiler ve tüm yollar en nihayetinde kendini tanıma noktasına çıkar.

Onaylanma Gereksinimi ve Öz Güven

Kişinin kendi duygularından emin olamaması, bir onaylanma gereksinimi doğurur. Bu durum, sürekli başkalarına soru sorma ve karar verememe hissini tetikler. Gerçek bir anlayış geliştirmek için bu düşünce yığınlarını sıraya koymak ve öz güveni inşa etmek gerekir. Değerli olmak için ekstra bir çabaya gerek yoktur; kişinin kendi varlığının anlamını hissetmesi ve aynadaki yansımasına gülümseyebilmesi yeterlidir.

Duygusal Boşalım ve Huzurun Başlangıcı

İletişimsizliğin temelinde genellikle beklentilerin belirli kalıplara dayandırılması yatar. Kişi, geçmişin sorgusundan kurtulmak ve anlaşıldığını hissetmek ister. Bu süreçte yaşanan ağlama nöbetleri veya hüzün, aslında derinlemesine bir duygu boşaltımı sağlayarak huzurun başlangıcına zemin hazırlar.

Sonuç: Kendine Şefkat Göstermek

Değişimin imkansız olduğuna inanmak veya duyguları görmezden gelmek, o duyguları yok etmez. Önemli olan, kişinin kendisine karşı şefkatini esirgememesi ve "kendimden özür dilerim" diyebilmesidir. Kişi önce kendisini, sonra başkalarını affedebilmenin huzuruyla sakin bir uykuya dalabilir.

Psikolog Özge Öz Batır