Kalça Sıkışması Sendromu
- Kalça sıkışması sendromu, femur boynu ile asetabulum yuvasının yapısal bozukluklar nedeniyle birbirine temas ederek ağrı ve hareket kısıtlılığı oluşturmasıdır.
- Tedavi edilmeyen vakalarda labrum yırtıkları, kıkırdak hasarı ve kalıcı eklem kireçlenmesi gibi ciddi komplikasyonlar gelişebilmektedir.
- Tanı fizik muayene ve görüntüleme yöntemleriyle konulurken, tedavi sürecinde konservatif yöntemler veya artroskopik cerrahi müdahaleler tercih edilmektedir.
İçerik yapay zeka ile optimize edilmiştir
Kalça Sıkışması Sendromu (Femoroasetabular Sıkışma) Nedir?
Kalça sıkışması sendromu (impingement), kalça ekleminin hareketi esnasında femur boynu ile asetabulum adı verilen yuvanın birbirine temas etmesi sonucu oluşur. Bu temas, aradaki yumuşak dokuların ve labrum yapısının sıkışmasına yol açarak ağrı ve hareket kısıtlılığına neden olan bir hastalıktır.
Bu sendrom yapısal özelliklerine göre temel olarak iki farklı türde incelenmektedir:
- CAM Tipi: Femur boynunun baş ile birleştiği noktada yapısal bir kemik çıkıntısının bulunması durumudur.
- PINCER Tipi: Asetabular yuvanın örtüm alanının normalden fazla olması halidir.
Bazı vakalarda hem CAM hem de PINCER tipi sıkışma aynı kalça ekleminde eş zamanlı olarak görülebilmektedir.
Kalça Sıkışması Belirtileri Nelerdir?
Kalça impingement hastalığı başlangıç evresinde, özellikle ekstrem kalça hareketleri sırasında zorlanma ve kalça ağrısı ile kendini gösterir. Hastalığın ilerlemesi ve zorlanmanın devam etmesi durumunda süreç şu şekilde gelişir:
- Labrum Yırtığı: Sıkışmaya bağlı olarak asetabular labrumda zamanla dejenerasyon ve yırtıklar oluşur.
- Şiddetli Ağrı: Labrum yırtığının gelişmesiyle birlikte ağrılar daha belirgin ve kısıtlayıcı hale gelir.
- Kıkırdak Hasarı ve Artroz: Tedavi edilmeyen vakalarda, hareket açıklığının azalmasına bağlı olarak kıkırdak hasarları ve artroz (kireçlenme) gelişerek ağrı süreklilik kazanır.
Tanı Süreci ve Görüntüleme Yöntemleri
Kalça impingement hastalığında tanı, uzman hekim tarafından gerçekleştirilen fizik muayene ve hastanın şikayetlerinin değerlendirilmesiyle konulur. Tanı sürecinde kullanılan yöntemler şunlardır:
- Radyografi (Röntgen): Sıkışmanın CAM, PINCER veya mikst (karma) tip olup olmadığını belirlemek için kullanılır.
- MR (Manyetik Rezonans): Ağrının şiddetli olduğu veya eklemde kilitlenme yaşanan durumlarda; labral yırtık, kıkırdak lezyonu veya ilave hasarları tespit etmek amacıyla uygulanır.
Kalça Sıkışması Tedavi Yöntemleri
Kalça sıkışması tedavisi, hastalığın evresine ve hastanın şikayetlerine göre planlanır. Erden dönemde cerrahi olmayan yöntemler tercih edilirken, dirençli vakalarda cerrahi müdahale gündeme gelir.
Konservatif (Cerrahi Dışı) Tedavi
Erken evre vakalarda şikayetleri kontrol altına almak için şu yöntemler uygulanır:
- Kalça çevresi kaslarının güçlendirilmesi,
- Antienflamatuvar ilaç kullanımı,
- Aktivite modifikasyonu (hareketlerin düzenlenmesi).
Cerrahi Tedavi Seçenekleri
Uygulanan tedavilere rağmen ağrısı geçmeyen hastalarda kalça sıkışması ameliyatı uygulanır. Bu noktada iki ana cerrahi yöntem mevcuttur:
| Yöntem | Uygulama Şekli |
|---|---|
| Açık Cerrahi | Geleneksel cerrahi yöntemle ekleme müdahale edilir. |
| Artroskopik Cerrahi | 3-4 küçük delikten özel aletlerle girilerek yapılan kapalı yöntemdir. |
Kalça artroskopisi sırasında, CAM tipinde femur boynundaki kemik çıkıntı, PINCER tipinde ise asetabulum uç kısmındaki fazlalık traşlanarak normal düzeye getirilir. Ancak ileri derecede eklem kireçlenmesi (artroz) tespit edilen hastalarda sadece eklem içi temizlik (debridman) yapılarak total kalça protezi önerilmektedir.
