Erken boşalma bilgilendirme

Erken Boşalma Nedir ve Ne Kadar Yaygındır?

Tıbbi literatürde prematür ejakülasyon veya ejakülasyo precox olarak adlandırılan erken boşalma, dünya genelinde 18-70 yaş aralığındaki erkeklerin %22,7’sini etkileyen yaygın bir sağlık sorunudur. Bu istatistiksel veri, aynı oranda çiftin de bu durumdan doğrudan etkilendiğini göstermektedir. Türkiye özelinde 2009 yılı verilerine dayanan projeksiyonlar, yaklaşık 4.829.901 erkeğin bu problemle karşı karşıya olduğunu ortaya koymaktadır. Türk Androloji Derneği, ülkemizdeki gerçek rakamları belirlemek amacıyla 16 ilde 2700 erkeğin katılımıyla kapsamlı bir çalışma yürüterek genel nüfustaki güncel oranları hesaplamayı hedeflemektedir.

Erken Boşalmanın Tanımı ve Karakteristik Özellikleri

Uluslararası Cinsel Tıp Cemiyeti tarafından 2008 yılında yapılan kanıta dayalı tanıma göre erken boşalma, cinsel birleşmenin başlamasından itibaren boşalmanın geciktirilememesi durumudur. Bu fonksiyon bozukluğu, belirli klinik kriterlerle karakterize edilir. Erken boşalma tanısı için aşağıdaki durumların varlığı göz önünde bulundurulur:

• Boşalmanın her zaman veya vakaların büyük çoğunluğunda vajinal birleşmeden önce ya da birleşmeyi takip eden yaklaşık 1 dakika içinde gerçekleşmesi.
• Vajinal birleşmelerin tamamında veya tamamına yakınında boşalmayı geciktirme kabiliyetinin bulunmaması.
• Durumun kişide stres, moral bozukluğu, sıkıntı ve cinsel ilişkiden kaçınma gibi negatif kişisel sonuçlara yol açması.

Sayısal Verilerle Erken Boşalma Dereceleri

Erken boşalmanın şiddeti, vajinal birleşme ile boşalma arasında geçen sürenin ölçülmesiyle belirlenmektedir. Aşağıdaki tablo, süreye göre klinik değerlendirmeyi özetlemektedir:

Erken Boşalma Türleri ve Nedenleri

Erken boşalma, hayat boyu var olan ve sonradan ortaya çıkan (kazanılmış) olmak üzere iki ana kategoriye ayrılır. Sonradan gelişen vakalarda genellikle altta yatan tıbbi bir sebep bulunmaktadır. Bu nedenler arasında prostat iltihabı, hipertiroidi gibi hormonal bozukluklar, psikolojik etmenler ve sinirsel hastalıklar ön plana çıkar. Bu tür vakalarda temel hastalığın tedavi edilmesiyle erken boşalma probleminde iyileşme gözlemlenirken, hayat boyu süren vakaların tedavisi daha karmaşık bir süreç gerektirmektedir.

Erken Boşalma Tedavi Yöntemleri

Günümüzde erken boşalma tedavisinde multidisipliner yaklaşımlar ve farklı yöntemler uygulanmaktadır. Tedavi planı, hastanın durumuna ve hastalığın türüne göre uzman hekim tarafından belirlenir.

İlaçla Tedavi Seçenekleri

Tedavide en sık başvurulan yöntem ağızdan alınan ilaçlardır. Bu kapsamda SSRI (Selektif Serotonin Reuptake İnhibitörü) grubu ilaçlar yaygın olarak kullanılır. Geleneksel kullanımda her gün bir tablet alınması gerekir; tedavinin etkisi 5-10 gün içinde başlar ve kullanım sürdüğü müddetçe devam eder. Ancak bu yöntemde yorgunluk, bulantı ve terleme gibi yan etkiler görülebilmektedir.

Günlük kullanımın dezavantajlarını gidermek amacıyla geliştirilen dapoksetin etken maddeli yeni formlar, ilişkiden 1-3 saat önce kullanılır. Bu yöntem, her gün ilaç kullanma zorunluluğunu ortadan kaldırarak hasta memnuniyetini artırır. Ayrıca sertleşme sorunu da yaşayan hastalarda, performansa dayalı kaygıyı azaltmak amacıyla PDE-5 inhibitörleri tedaviye eklenebilmektedir.

Lokal Uygulamalar ve Psikolojik Destek

Lokal anestezik kremler, jeller veya spreyler, penis üzerinde duyu kaybı oluşturarak boşalmayı geciktirmek amacıyla ilişki öncesinde uygulanır. Diğer yandan, hastalığın kökeninde yatan eşler arası geçimsizlik veya seksüel uyumsuzluk gibi psikolojik problemlerin çözülmesi, hastalığın gerilemesinde kritik rol oynamaktadır.

Davranışsal ve Cerrahi Tedaviler

Davranışsal tedaviler, hastanın ilişki sırasında uygulayacağı manevralara dayanır. Bu kapsamda en bilinen yöntemler şunlardır:

1. Dur-Başla (Stop-Start) Tekniği: Penis uyarılmasını aşamalı olarak kontrol etmeyi amaçlayan, haftada en az üç kez uygulanan bir manevradır.
2. Sıkma Tekniği: Boşalma hissi geldiğinde ilişkinin durdurulup penis uç kısmının his geçene kadar sıkılması işlemidir.

Cerrahi tedaviler ise penisteki aşırı duyarlılığı azaltmak için sinirlerin kesilmesi prensibine dayanır. Ancak bu yöntem geriye dönüşsüz olduğu için tıbbi pratikte nadiren tercih edilmektedir.