Verruka (siğil)

Verruka (Siğil) ve HPV Enfeksiyonu Hakkında Genel Bilgiler

Verruka (siğil), Human Papilloma Virüs (HPV) olarak adlandırılan insan papülloma virüsünün neden olduğu bulaşıcı bir enfeksiyon hastalığıdır. Bu sağlık sorunu her yaş grubunda ortaya çıkabilmekle birlikte, siğillerin yerleşim yerleri yaşa göre değişkenlik gösterir. Genital bölge dışındaki siğiller genellikle çocuklarda görülürken, genital bölge siğillerine daha çok erişkinlerde rastlanmaktadır.

HPV, çift zincirli bir DNA virüsüdür ve tıp dünyasında şu ana kadar tanımlanmış 200’den fazla tipi bulunmaktadır. Bu virüsün en temel özelliği, yaşam döngüsünü sürdürebilmesi ve çoğalabilmesi için mutlaka canlı bir hücre içinde bulunma zorunluluğudur.

Siğil Nasıl Bulaşır ve Gelişir?

Virüsün bulaşması; enfekte bir derinin sağlıklı deriyle teması, virüs barındıran yüzeylere dokunulması veya ortak eşyaların kullanılması yoluyla gerçekleşir. Ancak virüsle temas eden her bireyde mutlaka siğil oluşumu gözlenmez. Bulaşma gerçekleştikten sonra siğilin klinik olarak belirmesi birkaç hafta ile 1 yıl arasında değişen bir süreci kapsayabilir.

Siğil oluşumu, kişinin bağışıklık sistemini zayıflatan ciddi bir hastalığı olduğu anlamına gelmez. Bununla birlikte, bağışıklık sistemi sorunları olan bireylerde siğillerin daha yaygın seyretmesi ve tedaviye karşı daha dirençli olması beklenen bir durumdur.

Klinik Bulgular ve Siğil Tipleri

Siğiller; deri yüzeyinde veya ağız içi, boğaz, vajina gibi mukozal bölgelerde ortaya çıkabilirler. Lezyonların görünümü; HPV tipine, yerleştiği bölgeye ve kişinin bağışıklık durumuna göre farklılık gösterir. Başlıca siğil tipleri şunlardır:

1. Verruka Vulgaris (Olağan Siğil)

Genellikle HPV-1, -2, -4, -27 ve -57 tipleri tarafından oluşturulur. Sıklıkla el sırtı, parmaklar ve tırnak çevresinde görülse de vücudun her yerinde çıkabilir. Deri renginde, kabarık ve pürtüklü yüzeye sahip olan bu siğillerin üzerinde bazen siyah noktalanmalar görülebilir. Kaşıma veya kazıma yoluyla çevreye yayılarak (otoinokülasyon) çizgisel bir görüntü oluşturabilirler.

2. El İçi ve Ayak Tabanı Siğilleri

Bu bölgedeki siğiller, üzerinde siyah noktaların olduğu deri kalınlaşmaları veya ortası çökük, kenarları meyilli kabarıklıklar şeklinde izlenir. Ayak tabanındaki siğiller, vücut basıncı nedeniyle belirgin ağrıya yol açabilir. Birleşerek mozaik siğil adı verilen geniş kalınlaşmalara dönüşebilirler. En sık neden olan tipler HPV-1, -2, -27 ve -57’dir.

3. Verruka Plana (Düz Siğil)

Birkaç milimetre çapında, düzgün yüzeyli ve deriden hafif kabarık lezyonlardır. Genellikle yüz ve el sırtında görülür. Çocuklarda daha sık rastlanan bu tipin sorumlusu HPV-3, -10, -28 ve -29 tipleridir.

4. Verruka Genitalis (Genital Siğil)

Kondilomata akuminata olarak da bilinen bu tür; genital bölge, anal bölge veya kasıklarda ortaya çıkar. Tek tek veya birleşerek kitleler oluşturabilen, bazen saplı olabilen kabarıklıklardır. Genital siğillere en sık HPV-6 ve -11 neden olur; bu tipler onkojenik (kanser yapıcı) potansiyel taşımazlar.

HPV Tipleri ve Kanser Riski

Bazı HPV tipleri, özellikle kadınlarda serviks (rahim ağzı) kanseri açısından yüksek risk taşımaktadır. Aşağıdaki tabloda riskli tipler ve yaygın görülen bölgeler özetlenmiştir:

Siğil tanısı almış seksüel partneri olan kadınların, erken tanı için düzenli aralıklarla rahim ağzı kanseri kontrollerini yaptırmaları hayati önem taşımaktadır.

HPV Aşısı ve Korunma

Günümüzde etkinliği kanıtlanmış üç farklı HPV aşısı bulunmaktadır. Bu aşılar, 9 yaş üzerindeki çocuklarda ve erişkinlerde 3 doz şeklinde uygulanır. HPV aşıları canlı veya ölü virüs içermediği için; enfeksiyona, kansere veya ölüme neden olma riski taşımazlar.

Siğil Tedavi Yöntemleri

Çocuklarda siğiller, herhangi bir müdahale olmaksızın yaklaşık 2 yıl içinde kendiliğinden iyileşebilir. Ancak bu süreçte bulaştırıcılığın devam ettiği ve siğillerin kopartılmaması, kesilmemesi gerektiği unutulmamalıdır. Günümüzde virüse yönelik spesifik bir antiviral ilaç bulunmamaktadır; tedavi enfekte dokunun tahrip edilmesine yöneliktir.

Kullanılan başlıca tedavi yöntemleri şunlardır:

• Sürme ilaçlar (Topikal tedaviler)
• Kriyoterapi (Dondurma tedavisi)
• Elektrokoterizasyon (Yakma tedavisi)
• Lazer tedavisi

Tedavi, mevcut lezyonların yok edilmesini hedefler ancak işlem sonrası siğillerin tekrarlama ihtimali her zaman mevcuttur.