Pişman olanlar...

İlişkinin içinde üzülmüşsündür, kırılmış, hem kendine hem çevrene güvenini yitirmişsindir. Kendini değersiz, sevilmeye layık olmayan biri gibi hisseder hatta yaşadığın şeyleri hak ettiğini bile düşünebilirsin. Sevdiğin kişi sana yaşattığı tüm onca şeyden sonra gelir ve özür diler, pişmanım der. Özür dilerken pişman değildir, üzgün değildir ve diline pelesenk olmuştur özrü. Sen sevginden, emeğinden ötürü inanmak istersin. Sanırsın ki gerçekten pişman oldu, onun da içi yandı, aklı başına geldi, üzüntüsü gururunu yendi ve hatasını anladı. Kabul edersin, düşündüklerini, duygularını yerli yerine oturmak istersin. Karşındaki buna zaman bile vermez, ertesi güne kalmaz beklentilerini sıralaması. Hiçbir şey olmamışcasına, herşeyi istemeleri... Lakin pişman olmak, yaşadığını farketmek, tekrar etmemektir. Pişmanlık, yaptığına karşın ödediğin bir bedeldir. Bu bedeli ödeyen tekrar aynı şeyi yapmaya cesaret etmez, edemez. Ya pişmanlığı yalandır ya da onu her seferinde bu kadar kolay affedebilen kişinin yaşadığını sandıkları...