Keratokonus nedir, tedavisi nasıldır ?

Keratokonus Nedir? Kornea Yapısındaki Değişimler

Keratokonus, gözün en ön kısmında yer alan ve kornea adı verilen saydam tabakanın, normal yapısını kaybederek giderek incelmesi ve öne doğru sivrilmesiyle karakterize, ilerleyici bir hastalıktır. Genellikle ergenlik döneminde belirti vermeye başlayan bu durum, çoğunlukla 20’li yaşların başında teşhis edilir. Hastalık 20 ile 30 yaşları arasında aktif bir ilerleme gösterirken, 35 yaşından sonra genellikle durağan bir sürece girer.

Keratokonus Neden Olur ve Belirtileri Nelerdir?

Keratokonusun kesin nedeni sıklıkla tam olarak bilinmemektedir. Ancak klinik gözlemler, alerjik göz hastalığı bulunan bireylerde gözün yoğun şekilde ovuşturulmasının en yaygın tetikleyici faktör olduğunu göstermektedir. Korneanın şekil değiştirmesiyle birlikte hastada miyopi ve astigmatizma gibi kırma kusurları gelişir.

Keratokonus hastalarında görülen temel semptomlar şunlardır:

• Gözlük numarasının hızla değişmesi,
• Gözlük kullanımına rağmen kaliteli görme keskinliği elde edilememesi,
• Görme bulanıklığı ve ışığa karşı hassasiyet artışı,
• Göz yorgunluğuna bağlı olarak gelişen kronik baş ağrıları.

Keratokonus Teşhisi: Kornea Topografisi

Erken teşhis, hastalığın kontrol altına alınması açısından kritik öneme sahiptir. Teşhis süreci, donanımlı merkezlerde uygulanan ve Kornea Topografisi (kornea haritası) adı verilen ileri tetkik yöntemiyle kesinleştirilir. Bu dijital haritalama yöntemi; korneanın kırıcılık gücü, yükseklik değerleri ve incelik-kalınlık detayları hakkında kapsamlı veriler sunar. Şüpheli vakalarda, hastalığın seyrini takip etmek amacıyla üç aylık periyotlarla kontrol muayeneleri gerçekleştirilir.

Keratokonus Tedavi Yöntemleri

Keratokonus tedavisinde temel amaç, ilerleyici vakalarda hastalığın seyrini durdurmak ve hastanın görme kalitesini en üst seviyeye çıkarmaktır. Tedavi süreci, hastalığın evresine ve hastanın ihtiyaçlarına göre farklılık gösterir.

Korneal Çapraz Bağlama (Cross-linking)

Halk arasında "ışın tedavisi" olarak da bilinen bu yöntem, ilerleyici olgularda en sık başvurulan tedavi seçeneğidir. İşlem sırasında korneaya damlatılan riboflavin damlası ile Ultraviole-A ışınları etkileşime sokulur. Bu sayede kornea bağlarının güçlenmesi ve direncinin artırılması hedeflenir. Tedavinin başarı oranı %95-98 gibi oldukça yüksek bir seviyededir.

Görme Kalitesini Artıran Uygulamalar

Hastalığın ilerleyişi durdurulduktan sonra veya durağan seyreden vakalarda görme keskinliğini artırmak için şu yöntemler uygulanabilir:

İleri evre keratokonus vakalarında, kalıcı görme azlığı meydana geldiğinde cerrahi müdahale olan kornea nakli kaçınılmaz bir seçenek haline gelmektedir.