Ergenlerde İletişim Kopukluğu: Neden Artık Konuşmuyorlar?
Birçok ebeveyn, ergenlik dönemine giren çocuğunun giderek daha az konuştuğunu fark eder. Eskiden her şeyi paylaşan çocuk, artık kısa cevaplar verir ya da tamamen içine kapanır. Bu durum çoğu aile için endişe vericidir ve yanlış yorumlandığında ilişkiyi daha da zorlaştırabilir.
Ergenlerde iletişim kopukluğu genellikle isteksizlikten değil, kendini ifade etme zorluğundan kaynaklanır. Ergen, yaşadığı duyguları henüz adlandıramaz. Anlatamadığı şeyleri içine atmayı tercih edebilir.
Bu dönemde ergenler, anlaşılmadıklarını düşündüklerinde konuşmayı bırakabilir. Daha önce anlattıklarında eleştirildiklerini, küçümsendiklerini ya da çözüm bombardımanına tutulduklarını hisseden ergen, sessizliği güvenli bir alan olarak seçer.
İletişim kopukluğu bazen bir sınır koyma biçimidir. Ergen, “bana alan tanıyın” demenin yolunu konuşmamayı seçerek ifade edebilir. Bu, aileden kopmak değil; bireysel alan oluşturma çabasıdır.
Teknoloji de bu süreci etkiler. Dijital ortamlar, yüz yüze iletişime kıyasla daha az duygusal risk içerir. Bu nedenle ergenler duygularını aile yerine çevrimiçi alanlarda paylaşmayı tercih edebilir.
Ebeveynlerin bu süreçte en sık yaptığı hata, iletişimi zorlamaktır. Sürekli soru sormak, hesap sormak ya da baskı yapmak ergenin daha da içine kapanmasına yol açabilir.
Sağlıklı iletişim için güven ortamı oluşturmak gerekir. Ergen, konuştuğunda yargılanmayacağını hissettiğinde kendiliğinden açılır. Sessizlik, her zaman ilgisizlik anlamına gelmez.
İletişim kopukluğu geçici olabilir; ancak uzun sürdüğünde duygusal uzaklaşmaya yol açabilir. Bu nedenle ebeveynlerin sabırlı, açık ve destekleyici bir tutum benimsemesi önemlidir.
