Effect of Tibial Tunnel Placement Using the Lateral Meniscus as a Landmark on Clinical Outcomes of Anatomic Single-Bundle Anterior Cruciate Ligament Reconstruction
- Lateral menisküs ön boynuzunun arka sınırını referans alan tibial tünel yerleşimi, tibial plato üzerinde %31 ile %47 arasında değişen geniş bir aralıkta sonuçlanmaktadır.
- Tibial tünelin anterior yerleşimi, posterior yerleşime kıyasla anterior diz laksitesinde ve IKDC klinik derecelendirme skorlarında anlamlı derecede daha iyi sonuçlar sağlamaktadır.
- Tibial tünelin AP yerleşim yüzdesi ile diz laksitesi arasında pozitif bir korelasyon bulunurken, rotasyonel stabilite ve genel skorlar açısından gruplar arasında belirgin bir fark saptanmamıştır.
İçerik yapay zeka ile optimize edilmiştir
Ön Çapraz Bağ Rekonstrüksiyonunda Tibial Tünel Konumlandırması
Ön çapraz bağ (ÖÇB) rekonstrüksiyonu cerrahisinde, tibial tünelin anteroposterior (AP) mesafede tutarlı bir şekilde konumlandırılması için lateral menisküs ön boynuzunun (LMAH) bir referans noktası olarak kullanılabilirliği henüz netlik kazanmamıştır. Bu bilimsel çalışma, LMAH referans alınarak gerçekleştirilen tibial tünel yerleşiminin AP lokasyonunu değerlendirmeyi ve bu yerleşimin diz stabilitesi ile klinik sonuçlar üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır.
Araştırma Yöntemi ve Hasta Popülasyonu
Çalışma kapsamında, Mart 2013 ile Haziran 2017 tarihleri arasında dörtlü hamstring tendon otogrefti kullanılarak primer ÖÇB rekonstrüksiyonu yapılan 98 hasta retrospektif olarak incelenmiştir. Araştırmaya dahil edilme kriteri olarak tek taraflı ÖÇB yaralanması ve minimum 2 yıllık takip süresi baz alınmıştır.
Tibial tünel için tüm kılavuz pinler, LMAH'nin arka sınırı intraartiküler referans noktası kabul edilerek yerleştirilmiştir. Kılavuz pinlerin değerlendirilmesinde femurda Bernard-Hertel gridi, tibiada ise Staubli-Rauschning yöntemi kullanılmıştır. Hastalar, kılavuz pininin eklem giriş noktasının tibial platonun ön %40'lık dilimine olan radyografik konumuna göre gruplandırılmıştır.
Klinik sonuçların değerlendirilmesinde şu parametreler kullanılmıştır:
- Marx Aktivite Ölçeği ve IKDC formu (Uluslararası Diz Dokümantasyon Komitesi).
- KT-1000 artrometre ile anterior diz laksitesi ölçümü.
- Pivot-shift testi ile rotasyonel stabilite analizi.
Araştırma Bulguları ve İstatistiksel Veriler
Ortalama 28.6 aylık takip süresi sonunda 60 hastaya ulaşılmıştır. Tibial tünelin genel AP yerleşim yüzdesi ortalama %39.3 ± %3.8 (aralık: %31-%47) olarak saptanmıştır. Elde edilen veriler, tünel yerleşiminin diz stabilitesi üzerinde doğrudan etkili olduğunu göstermektedir.
| Parametre | Anterior Grup | Posterior Grup | P Değeri |
|---|---|---|---|
| Anterior Diz Laksitesi (KT-1000) | 1.2 ± 1.1 mm | 2.5 ± 1.3 mm | P < .001 |
| IKDC Derecelendirmesi (A/B) | 26 Grade A / 6 Grade B | 15 Grade A / 13 Grade B | P = .043 |
Analizler sonucunda, tibial tünelin AP yerleşim yüzdesi ile KT-1000 artrometre ile ölçülen anterior diz laksitesi arasında pozitif orta düzeyde bir korelasyon (r = 0.430; P < .001) tespit edilmiştir. Anterior gruptaki hastalar, posterior gruba kıyasla anlamlı derecede daha iyi IKDC derecelendirme dağılımı sergilemiştir. Öte yandan, pivot-shift testi sonuçları ve genel sonuç skorları açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlemlenmemiştir.
Sonuç: Klinik Çıkarımlar
Operasyon sırasında LMAH'nin arka sınırının intraoperatif referans noktası olarak kullanılması, tibial plato boyunca geniş bir aralıkta tibial tünel lokasyonu ile sonuçlanmaktadır. Bununla birlikte, tibial tünelin anterior yerleşimi, anterior diz stabilitesinin iyileşmesine katkı sağlamaktadır. Bu bulgular, cerrahi planlamada tünel lokasyonunun hassasiyetinin önemini vurgulamaktadır.
Anahtar Kelimeler: ön çapraz bağ, tibial tünel, lateral menisküs, floroskopi
