Long-term outcomes after arthroscopic transosseous-equivalent repair: clinical and magnetic resonance imaging results of rotator cuff tears at a minimum follow-up of 10 years

İçerik yapay zeka ile optimize edilmiştir
Artroskopik Transosseöz Eşdeğer (TOE) Tamirinin Uzun Dönem Etkileri
Bu çalışma, orta ve büyük ölçekli rotator manşet yırtıkları için uygulanan artroskopik transosseöz eşdeğer (TOE) tamir yönteminin 10-12 yıllık takip sürecindeki uzun dönemli fonksiyonel sonuçlarını ve yapısal bütünlüğünü değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Cerrahi müdahale sonrası hastaların yaşam kalitesindeki değişimler ve tendonun iyileşme kapasitesi, çalışmanın temel odak noktasını oluşturmaktadır.
Araştırma Yöntemi ve Hasta Popülasyonu
Ocak 2007 ile Ağustos 2009 tarihleri arasında tek bir cerrah tarafından gerçekleştirilen birincil artroskopik TOE tamiri vakaları retrospektif olarak incelenmiştir. Çalışmaya dahil edilen hastalar, dejeneratif rotator manşet yırtığı tanısı almış ve en az 10 yıllık takip süresini tamamlamış kişilerden oluşmaktadır. Tendon bütünlüğünü değerlendirmek amacıyla tüm hastalara Manyetik Rezonans Görüntüleme (MRG) uygulanmıştır.
Klinik başarıyı ölçmek için aşağıdaki parametreler kullanılmıştır:
- Constant Skoru (CS)
- Amerikan Omuz ve Dirsek Cerrahları (ASES) skoru
- Görsel Analog Skala (VAS) ile ağrı seviyesi ölçümü
Klinik Bulgular ve İstatistiksel Veriler
Çalışmaya dahil edilen 102 hastadan 76'sı (79 omuz) ortalama 10,9 yıllık takip süresi sonunda klinik değerlendirmeye alınmıştır. Ameliyat anındaki ortalama yaş 55 olarak kaydedilmiştir. Yırtık boyutları incelendiğinde; vakaların %52'si orta, %33'ü büyük ve %15'i masif yırtıklardan oluşmaktadır.
| Parametre | Değer / Oran |
|---|---|
| Ortalama Takip Süresi | 10.9 Yıl |
| Ortalama Yırtık Boyutu | 3.1 ± 1.1 cm |
| Toplam Tekrarlayan Kusur Oranı | %21.3 |
| Revizyon Cerrahisi Sayısı | 3 Hasta |
MRG sonuçlarına göre, 72 omuzun 13'ünde (Sugaya evre 4 ve 5) tekrarlayan kusurlar tespit edilmiştir. Takip süresi boyunca genel nüks oranı %21,3 olarak belirlenmiştir.
Sonuçların Değerlendirilmesi ve Risk Faktörleri
Tendon bütünlüğünden bağımsız olarak, tüm hastalarda final takipte klinik olarak anlamlı bir iyileşme gözlemlenmiştir. Tam iyileşme sağlanan hastalar, tekrarlayan kusuru olanlara göre daha üstün sonuçlar sergilemiştir. Yapılan tek değişkenli analizlerde, nüks riskini artıran temel faktörler şunlardır:
- Diyabet Varlığı: Nüks riskini 8.6 kat artırmaktadır.
- Yırtık Boyutu: Büyük yırtıklar risk artışıyla doğrudan ilişkilidir.
- Yırtık Retraksiyonu: Tendonun geri çekilme miktarı iyileşmeyi olumsuz etkilemektedir.
Genel Değerlendirme
Artroskopik TOE yöntemi ile yapılan rotator manşet tamiri, ameliyattan 10-12 yıl sonra bile yüksek klinik başarı ve sürdürülebilir sonuçlar sağlamaktadır. MRG üzerindeki tamir bütünlüğü ile klinik sonuçlar arasındaki korelasyon göz önüne alındığında, gelecekteki araştırmaların tendon iyileşmesi üzerine yoğunlaşması gerektiği sonucuna varılmıştır.







