Diş hekimleri yaşlanmaz.. meslektaşlarıma ithafdır.

Diş Hekimliği Mesleğine Dair Acı Bir Hatıra ve Yaşam Dersleri

Hayat, yaşanılan tecrübelerin tekrarına imkan vermeyen, bazen unutmak istediğimiz bazen de özlemle andığımız acı ve tatlı hatıralar bütünüdür. Bazı anılar vardır ki, üzerinden yıllar geçse de duygusallığının esiri olmaktan kendimizi alamayız. Bu yazı, sadece bu platformda sizlerle paylaştığım, kıymetli bir hocamın aziz hatırasına ithafen kaleme alınmış satırlardan oluşmaktadır.

Prof. Dr. Gazanfer Zembilci ile İlk Protez Dersi

Fakültedeki ilk günlerimde, henüz ders isimlerine bile yabancıyken tanıştım Protez dersiyle. Hocamızın kim olduğunu bilmiyordum; arkadaşlarım onun bir profesör olduğunu söylemişlerdi. Derse girdiğinde karşımızda son derece bakımlı, sportmen vücutlu, yakışıklı ve gür kır saçlarıyla hayranlık uyandıran bir isim gördük: Prof. Dr. Gazanfer Zembilci.

Hocamızın ilk dersindeki ilk sözleri hala kulaklarımdadır:

• "Arkadaşlar, diş hekimleri ihtiyarlamaz, her zaman genç kalır."

Bu sözler amfideki tüm öğrenciler tarafından coşkuyla alkışlanmıştı. Ancak hocamızın devamındaki uyarısı, ortamdaki havayı bir anda değiştirdi: "Durun arkadaşlar, dinleyin! Ama bu meslek çok stresli ve meşakkatli bir meslektir; adeta bir ömür törpüsüdür. İnsanı genç yaşta bu dünyadan alır götürür."

Bir Mesleki Kaderin İzleri ve Kayıplarımız

O gün sınıfta esen soğuk rüzgarı, asılan yüzleri ve geleceğimizi düşünürken daldığımız o derin sessizliği hiç unutamadım. Hocamız sanki o gün kendi kaderini bizlerle paylaşmıştı. Ne yazıktır ki, kendisi de tıpkı öngördüğü gibi genç yaşta vefat etti. Bugün hala birçok ders kitabının eksik olduğu akademik dünyada, Protez ve Maddeler Bilgisi üzerine yazdığı kitapla bizlere en büyük mirasını bırakmıştır.

Benzer bir kaderi, o dönem asistanı olan ve yine genç yaşta aramızdan ayrılan Prof. Dr. Gürbüz hocamız da yaşamıştır. Her iki kıymetli ismi de rahmetle anıyorum.

37 Yıllık Mesleki Serüven: Arhavi'den Bugüne

Meslek hayatımda 37 yılı geride bırakırken, geçmişe baktığımda Arhavi'deki ilk görev yerimden bir gazete kupüründeki fotoğrafıma, bugün ise tüm günümü geçirdiğim muayenehaneme uzanan bir yol görüyorum. Hocalarımdan aldığım feyz ile insan sağlığına katkı sağlama görevimi sürdürürken, "genç kalan diş hekimi" olma idealinin huzurunu yaşıyorum.

Bu satırlar, bir "önce ve sonra" vakasının mesleki ve insani bir yorumudur. Tüm hastalarıma ve meslektaşlarıma, sağlıkla ve uzun ömürlerle dolu nice çalışma yılları diliyorum. Saygılarımla.