Connection materials' tensile strength between denture base and housings
İçerik yapay zeka ile optimize edilmiştir
Overdenture Protezlerde Bağlantı Arayüzü Dayanıklılığı ve Araştırmanın Amacı
Güncel diş hekimliği uygulamalarında, overdenture protezlerde kullanılan farklı bağlantı materyallerinin ve yüzey işlemi yöntemlerinin, bağlantı arayüzünün dayanıklılığı üzerindeki etkileri kritik bir öneme sahiptir. Protez kaide materyaline adapte edilecek bağlantı materyallerinin çeşitlendirilmesi, klinik başarının sürdürülebilirliğini doğrudan etkilemektedir. Bu bilimsel çalışmanın temel amacı, protez akrilik kaide materyali ile bağlantı arayüzü arasındaki bağlanma direncini; farklı materyaller ve adezyonu artırmaya yönelik yüzey pürüzlendirme işlemleri (uygulanan/uygulanmayan) üzerinden incelemektir.
Materyal ve Metot: Deney Tasarımı ve Uygulama Süreci
Araştırma kapsamında toplam 168 adet polimetilmetakrilat (PMMA) numunesi (20x10x10 mm boyutlarında) üretilmiştir. Örnekler, yüzey hazırlığı aşamasında üç temel gruba ayrılmıştır:
- 56 numuneye %37,5 ortofosforik asit uygulanmıştır.
- 56 numuneye Al2O3 (alüminyum oksit) kumlama işlemi yapılmıştır.
- 56 numune ise herhangi bir yüzey işlemi yapılmadan kontrol grubu olarak bırakılmıştır.
Birbirine bağlanan iki numune arasında 3 mm'lik bir boşluk bırakılarak dört farklı bağlantı materyali (İntegra, İ-flow, Jig Box, Bosworth New Truliner) test edilmiştir. Bağlanma direnci, üniversal test cihazı kullanılarak çekme dayanımı testi ile ölçülmüştür. Elde edilen veriler, 0.005 anlamlılık düzeyinde iki yönlü ANOVA testi ile analiz edilmiştir.
Araştırma Bulguları ve İstatistiksel Analiz Sonuçları
Yapılan analizler sonucunda, hem bağlantı materyali tipinin hem de uygulanan yüzey işlemi yönteminin çekme bağ dayanımı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkiye sahip olduğu saptanmıştır (p= 0.004). Materyallerin performans verileri ve yüzey işlemlerinin etkinliği aşağıda detaylandırılmıştır:
| Bağlantı Materyali / Yüzey İşlemi | Ortalama Bağ Dayanımı (MPa) |
|---|---|
| Sert Besleme Materyali (Hard Relining) | 7,7076 MPa |
| Soğuk Akrilik Reçine (Cold Cure) | 7,5005 MPa |
| Pattern Reçine | 6,4143 MPa |
| Kompozit Reçine | 5,1971 MPa |
| Alüminyum Oksit Kumlama | 7,1961 MPa |
| Fosforik Asit Uygulaması | 6,5671 MPa |
| Yüzey İşlemi Uygulanmayan | 6,3514 MPa |
Elde edilen verilere göre, soğuk akrilik reçine ve sert besleme materyalleri, pattern reçine ve kompozit reçine bağlantılarına oranla önemli ölçüde daha yüksek bağ dayanımı sergilemiştir. Yüzey işlemleri açısından ise alüminyum oksit kumlama, fosforik asit uygulamasına veya işlem yapılmayan gruplara göre daha üstün sonuçlar vermiştir.
Sonuç ve Klinik Öneriler
İmplant destekli overdenture protezlerin uzun dönemli dayanıklılığı ve optimum fonksiyonel performansı için materyal seçimi ve yüzey hazırlığı hayati rol oynamaktadır. Araştırma sonuçları ışığında, klinik uygulamalarda PMMA içerikli materyallerin tercih edilmesi ve yüzey hazırlığı aşamasında alüminyum oksit kumlama işleminin uygulanması önerilmektedir.
Kaynakça: SARIBACAK, N. N., Sucuka, S., Özcan, N., & Şahin, V. (2024). Connection materials' tensile strength between denture base and housings. International Dental Journal, 74, S120-S121.
