boğulma hissi, geçmeyen kaygılar

Question

Merhaba, artık dayanamıyorum gibi hissediyorum. Boğulma hissi var ve geçmiyor nefesim daralıyor, kalbimin üstünde ağrı oluşuyor. Kilo aldım sivilcelerim arttı aylardır dışarı çıkmıyorum en son şubat ayında çıktım. Markete dahi gidemiyorum. Eskiden yapmayı sevdiğim hiçbir şeyi yapamıyorum, hiçbir şeyden keyif almıyorum, heveslerim yok oldu.Hayallerim vardı ama artık gerçekleştirsem bile bir şey hissetmeyecekmişim gibi geliyor. Gün gün heveslerim mutluluklarım kayboluyor. İfadesiz birine dönüşüyorum ama aynı zamanda takıntılı ve çok kaygılı biriyim. Bazen çok sinirlendiğimde bir ağlama krizi ve eşyalara zarar verme isteği oluşuyor.( henüz bir şey yapmadım)19 yaşındayım ve sınava hazırlanıyorum ancak sınavdan kaynaklı değil çünkü 2-3 senedir bu haldeyim, sadece sınav stresi son damla gibi bir tetikleyici oldu.Bu süreçte bir sürü garip takıntılarım oluştu.Yemek yemeği seven biriydim artık yediğim hiçbir şeyden tat almıyorum, bazen yemek yemeği çok abartırken (bu şekilde huzursuz zamanlarımda) bazen gayet sağlıklı besleniyorum.(mutlu olduğum zamanlarda) Vakit ayırıp cevapladığınız için şimdiden teşekkür ederim.

Uzm. Dr. Görkem Yılmaz · Accepted Answer

Merhaba bardağı taşıran son damla olarak sınav stresi yer alsa da, bu mecâzî bardağı 2-3 yıldır dolduran yani stresör olan başka olumsuzlukları örtülü olarak ifade ediyorsunuz. Bazen şikayetlerin bedende tezahürü o sıkıntıyı nasıl bir şekilde sıkıntılandığımızı tarif eder. Siz rahat bir nefes alamadığınızı belki içinizde olan sıkıntının sizi dolduruyor/tıkıyor/boğuyor olduğunu ve bir rahat nefese yer bırakmadığını tarif ediyor olabilirsiniz. Tıpkı sözünüzdeki "taşıran son damla" gibi, ancak bu kez bedeninizle "artık bir rahat nefese yer bırakmayacak şekilde içinizde taşıdığınız o sıkıntıyı" dile getiriyor olabilirsiniz. Sizin için bu süreç bedenin artık çokça dile geldiği bir duruma evrilmiş. Sizin sebeplerinizi, çıkmazlarınızı, düğümlerinizi dolayısıyla çözüm olabilecek şeyleri bilmiyorum. Bazen suskunluk sarmalı, çıkışsızlık hissi yaratan kısır döngüler, her dış şeyden uzağa kendi içine kıvrılma hali sözcüklerin sustuğu, bedenin çokça konuştuğu bir "psikosomatik" seyire sürükler. Genç yetişkin birisinden "hayallerim vardı" sözünü duymak benim için üzüntü verici. "Hayallerim vardı şimdi yok çünkü onları gerçekleştirdiğinde hayalimdeki gibi hissedecek bir ben şimdilerde yok". Yaşadığınız çökkünlük içinde kendinizi nasıl gerçekleştireceğinizi ideallerinize nasıl yakınlaşacağınızı, onları nasıl yakınınızda tutacağınızı kestiremiyor olabilirsiniz. İlaç tedavileri diğer yardım biçimlerine nazaran hızlı ancak süreli bazen de geçici olarak yardımcı olur. Başlanması bazen iyidir ancak kişinin kendine yardım etmesinin mutlak değişmez biçimine dönüşmesini, hele kişi bir de genç yetişkinse, arzu etmeyiz. Umarım bir şekilde sizi yolculuğunuzda, kendi yolunuzda iyi tutan yoğun, nitelikli bir ruhsal yardım (psikoterapi) alırsınız.

Cevaplar (1)