Yok Sandığımız Hastalık: Alıştığımız Alerji

Alerji: İstatistiklerin Ötesindeki Görünmez Gerçek

Alerji, toplumda istatistiksel verilerin çok daha ötesinde bir yaygınlığa sahiptir. Bölgemizde sanıldığından çok daha fazla alerjik hasta bulunmasına rağmen, bu durumun tam olarak kabul edilmemesi ciddi bir sorun teşkil etmektedir. Tanı almayan alerjik hastalar istatistiklerde yer almasa da sınıflarda, evlerde ve muayene odalarında yaşamlarını sürdürmeye devam etmektedir.

Çoğu aile için alerji, tıbbi bir kronik hastalık olarak değil, bireyin bir "özelliği" gibi algılanmaktadır. Bu durum, hastalığın profesyonel bir tedavi sürecine dahil edilmesini engellemektedir. Alerjinin bir hastalık olarak kabul edilmemesi, belirtilerin zamanla sıradanlaşmasına ve hastalığın görünmez bir hal almasına neden olmaktadır.

Alerjiyi Gizleyen Masum Cümleler

Aileler arasında sıkça kullanılan bazı ifadeler, aslında fark edilmemiş bir kronik hastalığın üstünü örten ince bir örtü niteliğindedir. Bu ifadeler şu şekilde karşımıza çıkmaktadır:

• "Burnu hassas."
• "Biraz alerjik yapısı var."
• "Zaten hep böyle."

Bu cümleler başlangıçta masum görünse de zamanla bu kanı kalınlaşır ve belirtiler normalleşir. Normalleşme, alerjinin en büyük müttefikidir ve gerçek bir tedavinin önündeki en büyük engeldir.

Çocuklarda Alerji Belirtileri ve Yanlış Yorumlamalar

Çocuk büyüdükçe alerji belirtileri de onunla birlikte gelişir; ancak aileler genellikle belirtilerin değil, sadece çocuğun büyüdüğünü zannederler. Alerji; nefesi, uykuyu ve yaşam ritmini yavaşça, sessizce ve alıştırarak bozar. Bu süreçte ortaya çıkan belirtiler sıklıkla farklı nedenlere bağlanmaktadır:

Oysa bu durumların temelinde çoğu zaman nefes alamayan bir burun ve bozulmuş bir uyku kalitesi yatmaktadır. İnsan alıştığı duruma karşı zamanla körleşir ve bu körlük sadece ailelerde değil, bazen hekimlerde de görülebilir.

Enfeksiyonlar ve Alerjik Zemin Arasındaki Döngü

Alerji, enfeksiyonlarla karışmayı ve onların arkasına saklanmayı sever. Bir virüs gelip tabloyu bozduğunda tedavi uygulanır ve virüs gider; ancak alerjik zemin varlığını sürdürmeye devam eder. Yeni bir enfeksiyon ve yeni bir tedavi döngüsü aylar, hatta yıllarca sürebilir.

Bu döngü sonucunda aileler artık şikayet etmek yerine durumu kabullenmeye başlar. "Bu çocuk böyle", "Kışları hep zor geçer" gibi ifadeler bir yardım çağrısı değil, bir kabulleniş göstergesidir. Unutulmamalıdır ki kabullenilen ve normalleştirilen bir hastalık tedavi edilemez.

Sonuç: Alışılmış Olanı Sorgulamak

Alerji tedavi edilebilir bir hastalıktır, ancak bunun için öncelikle fark edilmesi gerekir. Her sabah tıkalı uyanmak, her gece öksürerek uyumak veya yılın yarısını "hasta gibi" geçirmek normal bir durum değildir. Bölgemizde tanıdan çok alışkanlık, tedaviden çok idare etme refleksi gelişmiştir.

Alerji yok sayıldığı sürece büyür, normalleştirildiği sürece derinleşir. Bu kronik süreçte en zor adım hastalığı tedavi etmek değil, onu ilk kez gerçekten görmek ve tanımlamaktır. Alerji tamamen geçmese bile, doğru farkındalıkla kontrol altına alınabilir bir süreçtir.