İşi düşen dostlar

Sosyal Medyada Değerler ve "Kusursuz İnsan" İllüzyonu

Son dönemde sosyal medya platformlarında, insani değerlere ve toplumsal kayıplara vurgu yapan pek çok özlü söze rastlıyoruz. Bu paylaşımların büyük bir çoğunluğu; insanların sürekli olarak yarı yolda bırakıldığını, ihanete uğradığını ve yaptığı iyiliklerin karşılığını alamadığını konu alıyor. Genellikle dostların sadece işi düştüğünde aradığından şikayet eden bu mesajlar, geniş kitleler tarafından kabul görüyor.

Ancak bu paylaşımlarda madalyonun diğer yüzüne hiç değinilmiyor. Kimse kendi hatalarını, sarstığı güvenleri veya yerine getirmediği sözleri dile getirmiyor. Toplum olarak adeta birer iyilik abidesi gibi davranıyor; haktan, hukuktan ve empatiden ibaret olduğumuzu savunuyoruz. Bu noktada sormamız gereken temel soru şudur: Hepimiz bu kadar iyiysek, şikayet edilen o "kötü başkaları" tam olarak kim?

Dostluk Kavramı ve "İşi Düşmek" Yanılgısı

Özellikle "işi düşünce arayan dostlar" üzerine yapılan yorumlar, ciddi bir mantık hatası barındırmaktadır. Aslında dost dediğimiz kişi, tam da ihtiyacı olduğunda bizi aramalıdır. Bir arkadaşın, akrabanın veya komşunun zor zamanında sizi araması, size duyduğu güvenin bir tezahürüdür. Bu durum, karşı tarafın sorunu sizin çözebileceğinize inandığını ve sizi kendisine yakın gördüğünü gösterir.

Gerçek Dostluğun Temel Dinamikleri

Dostluk kavramını doğru tanımlamak gerekirse, karşılıklı yardımlaşma bu ilişkinin merkezinde yer alır. İyi günde ve eğlencede herkes yanınızda olabilir; ancak gerçek dostluk, kötü günde ve ihtiyaç anında sergilenen tavırla ölçülür. Eğer bir dostun yardım çağrısını "sadece işi düştü" şeklinde yorumluyorsak, dostluk kavramının içini boşaltıyoruz demektir.

İyilik ve Ticaret Arasındaki İnce Çizgi

Bazı insanlar, yaptıkları iyiliklerin karşılıksız kalmasından yakınırlar. Oysa iyilik, doğası gereği karşılık beklenen bir eylem değildir. İyilik, yapan kişinin kendi "iyi olma hali" ile ilgilidir. Yapılan bir yardımın karşılığını beklemek, o eylemi iyilik olmaktan çıkarıp bir ticari alışverişe dönüştürür.

İnsan ilişkilerinde beklentilerimizi ve eylemlerimizi şu tablo üzerinden değerlendirebiliriz:

Gerçek Yalnızlık: Kimsenin Size İhtiyaç Duymaması

İmkanınız varken yardım etmekten kaçınmak veya sahip olduğunuz gücü sevdiklerinizle paylaşmamak, insani değerlerle bağdaşmaz. İnsanların sizi işi düştüğü için araması, aslında sizin hala fayda sağlayabilen, güvenilen ve çözüm üretebilen bir birey olduğunuzu kanıtlar.

Asıl sorgulanması gereken durum, yardım edebilecek gücünüz varken kimsenin kapınızı çalmamasıdır. Çünkü gerçek yalnızlık, kimsenin size ihtiyaç duymadığı andır. Başkalarına yardımcı olabilmenin, bir hayata dokunabilmenin ve ışık olabilmenin huzuru hiçbir maddi karşılıkla ölçülemez.

Sonuç olarak; insanlar sizi işi düşünce aramaktan çekinmesinler. Siz iyilik yapmaya devam edin. Kadim bir sözün de hatırlattığı gibi: "İyilik yap denize at, balık bilmezse Halik bilir!"