Anne Babaların Ergenlere Yaklaşımı: Anlamak, Eşlik Etmek ve Sınır Koyabilmek

Ergenlik dönemi; biyolojik, bilişsel ve duygusal değişimlerin yoğun yaşandığı, bireyin çocukluktan yetişkinliğe geçiş yaptığı kritik bir gelişim evresidir. Bu dönem yalnızca ergen için değil, anne babalar için de zorlayıcı olabilir. Kimlik arayışı, özerklik ihtiyacı, duygusal dalgalanmalar ve çatışmalar; aile içi ilişkileri yeniden şekillendirir. Bu nedenle ebeveynlerin ergene yaklaşımı, ruhsal gelişim ve psikolojik sağlamlık açısından belirleyici bir rol oynar.
Ergenliği Anlamak: “Sorunlu” Değil, “Dönüşen” Bir Dönem
Ergenlik sıklıkla “zor”, “isyankâr” veya “problemli” bir dönem olarak etiketlenir. Oysa bu dönem, beynin özellikle prefrontal korteksinin henüz gelişimini tamamlamadığı; buna karşın duygusal merkezlerin oldukça aktif olduğu bir süreçtir. Bu nörobiyolojik gerçeklik, ergenin ani duygu değişimleri yaşamasını, risk almaya daha yatkın olmasını ve karar verirken duygularının etkisinde kalmasını açıklar. Ebeveynlerin bu süreci kişisel algılamadan, gelişimsel bir çerçevede değerlendirmesi önemlidir.
Otorite Yerine Rehberlik: Demokratik Ebeveyn Tutumu
Araştırmalar, demokratik ebeveynlik tutumunun ergen gelişimi üzerindeki olumlu etkilerini açıkça ortaya koymaktadır. Demokratik tutum; ne aşırı otoriter ne de sınırsızdır. Kurallar nettir ancak esneklik ve açıklama vardır. Ergenin fikirleri dikkate alınır, ancak son karar ebeveyn sorumluluğu çerçevesinde verilir.
Bu yaklaşım, ergenin:
Kendini değerli hissetmesini,
Sorumluluk geliştirmesini,
İç denetim becerilerinin güçlenmesini destekler.
İletişimde Dinlemek ve Anlaşılmak
Ergenlerle iletişimde en sık yapılan hata, “öğüt verme” ve “düzeltme” refleksidir. Oysa ergenler çoğu zaman çözümden çok anlaşılmak ister. Aktif dinleme, yargılamadan duyguyu yansıtma ve empatik tepki verme; çatışmayı azaltır ve güven ilişkisini güçlendirir.
Örneğin:
“Bu kadar büyütülecek ne var?”
yerine
“Bu senin için gerçekten zorlayıcı görünüyor.”
şeklindeki bir yaklaşım, ergenin ebeveyniyle duygusal bağını korumasına yardımcı olur.
Sınırlar ve Özerklik Dengesi
Ergenlik, bireyin bağımsızlaşma ihtiyacının arttığı bir dönemdir. Ancak bu, sınırsızlık anlamına gelmez. Sağlıklı sınırlar; güvenlik, sorumluluk ve değer aktarımı açısından gereklidir. Önemli olan, sınırların cezalandırıcı değil öğretici bir çerçevede sunulmasıdır.
Sınır koyarken:
Gerekçelerin açıkça ifade edilmesi,
Tutarlı olunması,
Duygusal tepkilerle değil, sakinlikle hareket edilmesi önemlidir.
Duygusal Dalgalanmalara Eşlik Edebilmek
Ergenler yoğun duygular yaşar; öfke, utanç, hayal kırıklığı ve kaygı bu dönemde sık görülür. Anne babaların bu duyguları bastırmaya ya da küçümsemeye çalışması, ergenin duygularını gizlemesine yol açabilir. Bunun yerine duygulara alan açmak, duygu düzenleme becerilerinin gelişmesini destekler.
Sonuç
Ergenlik dönemi, anne baba-çocuk ilişkisinin yeniden tanımlandığı bir süreçtir. Bu dönemde amaç; kontrol etmek değil, eşlik etmek; baskı kurmak değil, rehberlik etmek olmalıdır. Anlayışlı, tutarlı ve sınırları net bir ebeveyn yaklaşımı; ergenin sağlıklı kimlik gelişimini, psikolojik dayanıklılığını ve gelecekte kuracağı ilişkilerin niteliğini doğrudan etkiler.
Kaynakça (APA)
Baumrind, D. (1971). Current patterns of parental authority. Developmental Psychology, 4(1), 1–103.
Bowlby, J. (1988). A secure base: Parent-child attachment and healthy human development. New York: Basic Books.
Casey, B. J., Jones, R. M., & Hare, T. A. (2008). The adolescent brain. Annals of the New York Academy of Sciences, 1124, 111–126.
Maccoby, E. E., & Martin, J. A. (1983). Socialization in the context of the family: Parent-child interaction. In P. H. Mussen (Ed.), Handbook of child psychology (Vol. 4, pp. 1–101). New York: Wiley.
Morris, A. S., Silk, J. S., Steinberg, L., Myers, S. S., & Robinson, L. R. (2007). The role of the family context in the development of emotion regulation. Social Development, 16(2), 361–388.
Steinberg, L. (2001). We know some things: Parent–adolescent relationships in retrospect and prospect. Journal of Research on Adolescence, 11(1), 1–19.
Steinberg, L. (2014). Age of opportunity: Lessons from the new science of adolescence. Boston: Houghton Mifflin Harcourt.

