Algılanan sosyal izolasyon (Yalnızlık) ve Ruh Sağlığı / Perceived Social Isolation (Loneliness) and Mental Health

Yalnızlık, istenen düzeyden daha az sosyal ilişkilenme veya sosyal ilişkilerden yeteri kadar yakınlık elde edememe ve buna bağlı olarak nahoş duygular hissetme olarak tanımlanır. Ve bu tanım his ve kişisel algıya dayanır. Sosyal izolasyon bağların ve temasın yokluğu ya da sınırlı olması durumudur. Yalnızlık konusu akademik veri tabanında bir çok farklı yaş grubu ve kültürler arası incelenmiştir. Yalnızlık ile ilgili bu yazı, yalnızlık ile ilgili son yıllarda yapılan çalışmaların kısa bir özeti niteliğinde olup farkındalık arttırmak ve kişileri bağlantı kurmaya motive etme amacı taşımaktadır. 

Algılanan sosyal izolasyon (Yalnızlık) ve ruh sağlığı üzerine akademik çalışmalar, yalnızlığın yoğun ve/veya kronik olmasının, geçici bir zaman diliminde olmasına göre daha uzun vadeli sağlık riskleri barındırdığının altını çizer. Sosyal izolasyon göstergeleri, yalnızlık yaşama, sosyal bağların az olması, seyrek sosyal temastır. Yalnızlık ve sosyal izolasyon sosyal temas azlığı ve az sayıda kurulan bağların yetersizliği noktalarında ortaklık gösterir. 

İnsan canlısı sosyal bir organizmadır. Sosyal olarak izole ve yalnız olmak sinir sisteminde ve beyinde kendini koruma moduna geçişe sebep olur. Bu durumun biyolojik, bilişsel, davranışsal ve sosyal sonuçları olabilir. Yalnızlıkla ilgili anlam ve deneyimler, kişiden kişiye ve kültürden kültüre farklılık gösterir. Sosyal ilişkileri başlatmak ve sürdürmek için sosyal ipuçlarını çözümleme, uygun yanıtlar verme, ilişkilerde problem çözümü gibi beceri setlerinin varlığını gerektirir. Kültürel farklılıklar bağlanımda yalnızlık incelendiğinde, Bireysel toplumlarda yalnızlık, daha çok yakın arkadaş eksikliği olarak ilişkilendirilirken; kolektivist toplumlarda aile içi ilişki eksikliği yalnızlıkla daha çok ilişkilendirilmiştir.

Kültürler arası yalnızlıkla başa çıkma stratejileri farklılık gösterir, Yalnızlık deneyiminin kişilerin ilgi alanlarına sahip olma, hobiler, etkinliklere katılım, günlük rutinler ve aktif olma ile ilişkili olduğu belirtilir. Bazı çalışmalar, aktif olmanın eylemler arasından seçim yaparak durumların yükünün azaltılabileceğine vurgu yaparak kişilerin bireysel sorumluluğun altını çizer.  

Dünya sağlık örgütü toplumların devamlılığı ve yaşlanma politikalarını önemli halk sağlığı meselesi olarak ele alır. Bu kapsamda risk altındaki grupları belirleme ve riski azaltmaya yönelik müdahale geliştirme özellikle bu zorlayıcı etkilerin kişiler üzerindeki etkilerini anlamak ve müdahale etmek için önem taşır. Problem alanı olarak tanımlanan yalnızlıkla ilgili risk grupları; Göçmenler, Ergenler, Yaşlılar, Engelliler, Sosyal olarak dışlanmış, marjinalleştirilmiş gruplar. Bu ayrışmış topluluklar; kültürel geçmiş, sosyoekonomik durum, etnik grup/ırk, cinsiyet kimliği, cinsel yönelim ve göçmenlik statüsü nedeniyle ayrışmış topluluklardır. Bu gruplar algılanan sosyal izolasyon ilgili dezavantajlı oldukları için bu konu ile ilişkili zorlayıcı durumlara daha duyarlı ve desteğe daha fazla ihtiyaç duyuyor olabilirler. Buna ek olarak, yaşam dönemi içinde köklü değişiklikler mesela evlenme, boşanma, taşınma, emeklilik gibi durumsal değişiklikler sosyal ağlarda büyük değişimler meydana getirir. Bu durumsal değişimler yeni bir sistem oluşturma sürecindeki bireyler için ruh sağlığı üzerine hassasiyet oluşturabilir. Küresel sağlık risklerinin bulunduğu salgın hastalıklar döneminde yalnızlık bir seçimden çok zorunluluk olur. Salgın hastalık dönemleri küresel çapta etki eden, karantina süreçlerine ve mesafelenmeye sebep olmuştur. Bu durum çoğu kişi için dezavantaj oluşturmuş ruh sağlığı sorunlarına sebep olmuştur. 

Yalnızlık sosyal izolasyon ile yapılan farklı bir çok araştırma yalnızlığın ilişkili olabileceği faktörleri paylaşmaktadır. Bunlardan birkaçı; bölünmüş uyku, bozulmuş bilişsel performans, bilişsel gerileme, depresyon, anksiyete, yüksek kan basıncı, kötü sağlık, obezite, azalmış bağışıklık, azalmış dürtü kontrolü ve erken ölüm riski ile yalnızlığın ilişkili olduğu bulunmuştur. fMRI Nörogörüntüleme çalışmaları yalnızlık ile azalan dikkat ve bilişsel performansla ilişkili bulunmuştur. 2014 yılında yayınlanan ‘Social Relationships and Health: The Toxic Effects of Perceived Social Isolation’ çalışmada; yalnız bireylerin sosyal ipuçlarına daha fazla dikkat kesildiğini, yalnızlığın bireylerin belirsiz sosyal durumları daha olumsuz / tehditkâr yorumladıklarını, bu kişilerin başkalarının niyetlerini daha olumsuz, reddedici, dışlayıcı veya düşmanca algılayabildiklerini gösteren deneysel ve gözlemsel çalışmalardan bahsedilmiştir. Bu bulgularla yalnızlığın kişilerin üzerinde, açlık gibi uyarıcı bir sinyale benzetildiğini, hipervijilans(hipervigilance) çevreye karşı aşırı tetikte olma hali olarak etki ettiğini belirtiliyor. 

Sosyal olarak bağlantıda olma psikolojik ve duygusal iyilik haline ek olarak fiziksel sağlık ve genel uzun ömür üzerinde olumlu ve koruyucu etki ile ilişkilendirilmiştir. Gerçek anlamlı bağlantılar kurmak yalnızca zihinsel sağlığınızı güçlendirmekle kalmayacak, aynı zamanda yaşam kalitenizi de arttıracaktır. Detaylar için referansları inceleyebilirsiniz.

Perceived Social Isolation (Loneliness) and Mental Health 

Loneliness is defined as having fewer social relationships than desired or being unable to obtain sufficient closeness from social relationships, and consequently experiencing unpleasant emotions. This definition is based on feelings and personal perception. Social isolation refers to the absence or limitation of social ties and contact. The topic of loneliness has been examined across many different age groups and cultures in academic databases. This text on loneliness serves as a summary of studies conducted in recent years and aims to raise awareness and motivate individuals to establish connections.

Academic studies on perceived social isolation (loneliness) and mental health emphasize that intense and/or chronic loneliness poses greater long-term health risks compared to loneliness experienced for a temporary period. Indicators of social isolation include experiencing loneliness, having few social ties, and infrequent social contact. Loneliness and social isolation overlap in terms of reduced social contact and the insufficiency of the limited number of established ties.

Strategies for coping with loneliness differ across cultures. The experience of loneliness is reported to be associated with having personal interests, hobbies, participation in activities, daily routines, and being active. Some studies emphasize individual responsibility by highlighting that being active and making choices among actions can reduce the burden of situations.

The World Health Organization considers societal sustainability and aging policies as important public health issues. Within this framework, identifying at-risk groups and developing risk-reduction interventions are particularly important for understanding and addressing the impact of these challenging effects on individuals. Risk groups related to loneliness as a defined problem area include migrants, adolescents, older adults, people with disabilities, and socially excluded groups. These marginalized communities are separated due to cultural background, socioeconomic status, ethnic group/race, gender identity, sexual orientation, and migration status. Because these groups are disadvantaged in relation to perceived social isolation, they may be more sensitive to the challenging situations associated with this issue. In addition, major life-course changes such as marriage, divorce, relocation, and retirement create significant changes in social networks. These situational changes may increase vulnerability in terms of mental health for individuals in the process of establishing a new system. During periods of pandemics involving global health risks, loneliness becomes more of a necessity than a choice. Pandemic periods have had a global impact, leading to quarantine processes and physical distancing. This situation has created disadvantages for many individuals and has caused mental health problems.

Many different studies conducted on loneliness and social isolation share factors with which loneliness may be associated. Some of these include fragmented sleep, impaired cognitive performance, cognitive decline, depression, anxiety, high blood pressure, poor health, obesity, reduced immunity, decreased impulse control, and an increased risk of early mortality. fMRI neuroimaging studies have found loneliness to be associated with reduced attention and cognitive performance. In 2014 published study titled “Social Relationships and Health: The Toxic Effects of Perceived Social Isolation”, experimental and observational studies are discussed showing that lonely individuals pay greater attention to social cues, interpret ambiguous social situations more negatively or as more threatening, and may perceive others’ intentions as more negative, rejecting, excluding, or hostile. Based on these findings, loneliness is likened to an aversive signal, similar to hunger, exerting its effects through hypervigilance, defined as a state of excessive alertness to the environment.

Being socially connected has been associated with positive and protective effects on physical health and overall longevity, in addition to psychological and emotional well-being. Establishing meaningful connections will not only strengthen your mental health but also enhance your quality of life. For further details, you may review the references.

Illustrator: Gijs Kast

 http://www.duyguarican.com

Referanslar/References : 

1. Perceived social isolation is associated with altered functional connectivity in neural networks associated with tonic alertness and executive control – https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/27664824/
2. Altered perception of emotional faces in young adults experiencing loneliness after controlling for symptoms of insomnia, anxiety and depression – https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2666915323001208
3. A Longitudinal Analysis of Loneliness Among Older People in Great Britain – https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/00223980.2011.609572
4. Loneliness neurobiology 
5. Sense-Making of Loneliness and Exclusion From Social relations Among Older Adults in Sweden – https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/36752678/
6. Loneliness and Social Isolation as Risk Factors for Mortality: A Meta-Analytic Review – https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25910392/
7. Social Relationships and Health: The Toxic Effects of Perceived Social Isolation – https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC4021390/