İçimize Attıklarımız Ve İçinden Çıkamadıklarımız

Duyguları Bastırmak ve İçine Atmak: Nedenleri ve Sonuçları

Bir insan neden duygularını içine atar ve sürekli olarak hislerini bastırma ihtiyacı duyar? Duyguları bastırmak, kısa vadede bir kaçış yolu gibi görünse de uzun vadede yaşam kalitesini ciddi şekilde düşüren, her şeyi ters yüz eden bir süreçtir. İfade edilemeyen her duygu, zamanla içinden çıkılmaz bir keşmekeşe dönüşerek ruhsal ve fiziksel dünyamızı viran edebilir.

Uzmanlar, duyguların içe atılmaması gerektiğini her fırsatta dile getirse de bunu başarmak herkes için kolay değildir. Birçok kişi; bağırması, kızması veya ağlaması gereken anlarda gözyaşlarını içine akıtmayı tercih eder. Ancak konuşulup anlatılamayan her haksızlık ve bastırılan her olumsuz olay, gün gelip fiziksel bir hastalık olarak dışa vurmaktadır.

İçine Atmanın Fiziksel ve Psikolojik Zararları

İçimize attığımız her duygu, katlanarak ve katmanlaşarak ileride daha ağır hasarlara yol açar. Bu birikim, vücudun en hayati organlarını zorlamaya başlar. Atalarımızın "Duvarı nem, insanı gam yıkar" sözü, bu durumu en iyi özetleyen ifadelerden biridir. Süreç içerisinde şu alanlarda ciddi hasarlar meydana gelebilir:

• Beyin ve Sinir Sistemi: Sürekli baskılanan düşünceler zihinsel yorgunluğa yol açar.
• Kalp ve Mide: Stres ve ifade edilemeyen öfke, kalp sağlığını ve sindirim sistemini doğrudan etkiler.
• Psikolojik Yapı: Duygusal yükler, bireyin insan ilişkilerini ve genel ruh halini bozar.

İçine Atmak Tam Olarak Nedir?

İçine atmak, sadece susmak değil, aynı zamanda derin bir duygusal yükü tek başına omuzlamaktır. Bu durum farklı şekillerde tezahür edebilir:

Seneca’nın da belirttiği gibi; "Hafif acılar konuşabilir ama derin acılar dilsizdir." Bazen söylenecek çok şey varken tek kelime edilememesi, kişinin kendi içine çekilerek sessiz bir bekleyişe girmesidir.

Modern Çağda İnsanları Suskunluğa İten Nedenler

İçinde bulunduğumuz yüzyılda, insanların duygularını dışa vurmasını zorlaştıran birçok faktör bulunmaktadır. Ekonomik sıkıntılar, iletişim kuramama, anlaşılmama kaygısı ve tüketim çılgınlığı gibi etkenler bireyleri yalnızlığa itmektedir. Maddenin manayı hapsettiği bu düzende, değerlerin pasifize edilmesi insanların kendilerini kapatmasına neden olmaktadır.

A. Maslow'un vurguladığı gibi, birisi size sokakta yanlışlıkla çarpsa dahi öfkenizi içinize atmayıp nedenini sormanız, duygunun sağlıklı bir şekilde tahliye edilmesi açısından kritiktir. Esas olan, duygunun içe hapsedilmemesidir.

Duygusal Dengeyi Sağlamak: Akıl ve Kalp Uyumu

İçine atmamak söylemde kolay, eylemde ise oldukça zordur. Ancak insan, hem akıl hem de kalp gibi iki büyük güçle donatılmıştır. Beyni temsil eden akıl ile kalbi temsil eden duyguları dengeli kullanarak en büyük çıkmazların üstesinden gelmek mümkündür. Sorunları içimizde biriktirip patlamaya hazır hale getirmektense, onları uygun kanallarla dışarı aktarmalıyız.

Çözüm İçin Atılabilecek Adımlar:

1. Paylaşımı Deneyin: Uygun ortamlarda duygularınızı ifade etmekten çekinmeyin.
2. Dışa Vurun: İçinizde yakmak yerine, dışarı çıkarıp söndürmeye çalışın.
3. Eyleme Geçin: Kaçmak yerine kovalamayı, susmak yerine konuşmayı tercih edin.
4. Anlamaya Çalışın: Anlaşılmayı beklemek yerine önce anlamaya odaklanın.

Sonuç olarak; yutkunup boğazımızı düğümlemek yerine, ruhsal bir zehirlenme yaşamamak adına duygularımızı serbest bırakmalıyız. Zorlaştırmak yerine kolaylaştırmak ve karamsarlık yerine iyimserliği seçmek, ruhsal sağlığımızı korumanın en temel yoludur.

Nevzat ÖZER
Psikolojik Danışman ve Rehberlik Uzmanı