Değişiyorum Öyleyse Varım!

İnsan Olma Hali ve İçsel Tutarsızlıklar

Oğuz Atay, Günlük adlı eserinde insanın içsel çatışmasını şu sözlerle ifade eder: “Bana istisnasız herkes kızıyor; kafalarındaki ‘ben’i bozduğum için. Ben onların hayallerinde tutarlıyım. Belki kendi hayalimde de tutarlıyım. Yaşarken bu iki tutarlılığın da dışındayım. Her şeyle sırasıyla alay ettiğim halde kendimi gülünç durumlarda buluyorum.” Bu ifadeler, aslında tam olarak insan olma halini ve kimlik karmaşasını özetlemektedir.

Gerçek Ben ve İdeal Ben Arasındaki Mesafe

İnsan yaşamı boyunca gerçek ben ile ideal ben kavramları arasında gidip gelir. Bu iki kavramın tam anlamıyla örtüştüğü bir anı yakalamak oldukça güçtür. Zaman ilerledikçe sadece biz değil, hayallerimiz ve fikirlerimiz de bir dönüşüm geçirir.

Şu anki halimizle geçmişteki halimiz arasındaki farklar, gelişimin doğal bir sonucudur:

• Eskiden olmak istediğimiz kişi ile bugünkü hedefimiz farklıdır.
• Fikirlerimiz deneyimlerimizle birlikte evrilir.
• Geçmişteki davranışlarımız veya düşüncelerimiz bugünkü bakış açımızla gülünç gelebilir.

Örneğin, birkaç yıl önce sosyal medyada paylaştığınız düşüncelerin bugün size anlamsız gelmesi, aslında zihinsel bir gelişimin göstergesidir. Hayatı çekici kılan unsur, tam da bu içsel çelişkilerdir.

Tutarsızlık: Değişimin ve Gelişimin Belirtisi

Kendimizi zaman zaman tutarsız hissettiğimizde, bu durumu bir hata olarak görmek yerine kendimize şu soruları sormalıyız:

1. Neler deneyimledim?
2. Bende neler değişti?
3. Neden şimdi farklı hissediyor ve farklı düşünüyorum?

Bu sorular, öz farkındalık sürecini başlatır. Unutulmamalıdır ki; tutarsızlıklarımız değişimin ve gelişimin belirtisidir. Eğer her gün aynı kalsaydık, bu durum bir süre sonra durağanlığa ve kendimizden sıkılmamıza neden olurdu. Bugün sahip olduğumuz benlik, dünkü benlikten farklı ve yenidir.

Kierkegaard ve Kendini Keşfetme Gizemi

Filozof Kierkegaard, insanın kendi varlığına olan merakını şu şekilde dile getirir: “İnsan sadece başkaları için değil, kendi için de bir gizem olmalı. Kendimi inceliyorum; bundan sıkılınca vakit geçsin diye bir puro yakıp düşünüyorum: Tanrı'nın benimle ne kastettiğini…” Bu yaklaşım, insanın kendi iç dünyasını bir keşif alanı olarak görmesi gerektiğini vurgular.

Değişim ve Dönüşüm Sürecini Yönetmek

İç dünyamızda olup biten her şey, hoşumuza gitse de gitmese de eşsiz varlığımızın bir parçasıdır. Beğenmediğimiz özelliklerimizi halı altına süpürmek yerine, onlara bir mikroskopla bakar gibi yaklaşmak bizi daha sağlıklı bir noktaya taşır.

Geçmiş hatalara veya talihsizliklere karşı tutumumuzu; kendimizi veya çevremizi suçlamadan, sahiplenici ve dönüştürücü bir yerden belirlemeliyiz. İdealimizdeki o kusursuz 'ben'e belki hiçbir zaman tam olarak ulaşamayacağız; ancak bizi o hedefe en çok yaklaştıracak olan güç, kendimize dair duyduğumuz merakı canlı tutmaktır.