ÇOK ERKEN BAŞLANGIÇLI ÇOCUKLUK ÇAĞI ŞIZOFRENISI

Çocukluk Çağı Dezintegratif Bozukluğu Nedir?

Çocukluk çağı dezintegratif bozukluğu, literatürdeki kayıtlara göre en erken 3 yaşında ortaya çıkabilen, gelişimsel süreçte ciddi gerilemelerle karakterize bir durumdur. Hastalığın başlangıç döneminde genellikle huzursuzluk, aşırı hareketlilik ve yoğun kaygı belirtileri ön plana çıkar. Bu süreci takip eden günlerde ise çocuklarda sözel iletişimde belirgin bir azalma ve kontrol edilmesi güç öfke patlamaları gözlemlenmeye başlar.

Klinik Belirtiler ve Bilişsel Kayıplar

Bu bozuklukta meydana gelen sözel iletişimde azalma, anlama yetisinde kötüleşme ve genel bilişsel yetilerdeki kayıp kalıcı bir nitelik taşımaktadır. Hastalık ilerledikçe çocukların daha önce kazandığı temel yeteneklerde ciddi yıkımlar meydana gelir. Özellikle aşağıdaki özbakım becerileri ve davranışsal yetilerde kayıplar yaşanmaktadır:

• Beslenme alışkanlıkları ve kendi kendine yetebilme becerisi,
• Sfinkter kontrolü (tuvalet eğitimi) gibi temel biyolojik kontroller,
• Sosyal etkileşim ve anlamlandırma yetisi.

Davranışsal Bozukluklar ve Psikomotor Belirtiler

Sürecin devamında çocuklarda kontrolü zor olan yatıştırılamayan ağlamalar ve psikomotor taşkınlıklar görülebilir. Klinik tabloya sıklıkla yineleyen motor etkinlikler ve sürekli bir huzursuzluk hali eşlik eder. Bu davranışsal semptomlar, çocuğun hem sosyal uyumunu hem de günlük yaşam kalitesini doğrudan etkileyen unsurlardır.

Hastalığın Seyri ve Prognoz

Çocukluk çağı dezintegratif bozukluğu tanısı alan vakaların klinik gidişatı genellikle durağan ve dirençlidir. Yapılan araştırmalar ve klinik gözlemler sonucunda elde edilen veriler şu şekildedir:

Sonuç olarak, bu bozuklukta bilişsel ve fiziksel yetilerdeki kayıpların büyük oranda kalıcı olduğu ve vakaların çoğunda tablonun iyileşme göstermeden devam ettiği bilinmektedir.