Bilişsel terapide teori ve teknikler tümevarımcı ve deneysel bir yaklaşıma dayanır.

Bilişsel terapide teori ve teknikler tümevarımcı ve deneysel bir yaklaşıma dayanır. Amaç, danışanın sorunları hakkında bilimsel biçimde düşünmeyi öğrenmesi ve kendi inançlarını test edilebilir hipotezler olarak ele alabilmesidir.
Temel noktalar:
Danışana, düşüncelerini mutlak gerçekler olarak değil, doğrulanabilir varsayımlar olarak görmesi öğretilir.
İnançlar, terapi sürecinde elde edilen verilere göre sınanır ve gerekirse değiştirilir.
Danışan, hipotezlerini test etmek için davranışsal ve bilişsel deneyler yapmayı öğrenir.
Terapinin amacı, danışanın gerçekleri doğrudan deneyim yoluyla öğrenmesidir.
Terapistin rolü:
Danışan hakkında hipotezler geliştirir,
Bu hipotezleri terapi sürecinde test eder ve günceller,
Tek bir açıklamaya saplanmaz; alternatif açıklamaları da dener.
Örnek:
Karşı cinsle karşılaşınca rahatsızlık hisseden bir danışan için:
Bu durumun sosyal beceri eksikliğinden mi,
Yoksa cinsel kimlik/tercihle ilgili kafa karışıklığından mı kaynaklandığı
hipotez olarak ele alınır.
Her iki olasılık da somut gözlemler ve deneyimler yoluyla test edilir.
Tedavi yaklaşımı:
Bilişsel terapi deneysel bir tedavidir.
Her teknik her danışanda işe yaramayabilir.
Bu nedenle terapist, etkili olan yöntemi bulana kadar farklı teknikleri dener.