Astigmatlarda yeni çözümler

Keratokonüs ve Kornea Yapısı Arasındaki İlişki

Gözün en ön yüzeyinde bulunan şeffaf tabaka olan kornea, gözün kırma gücü en yüksek olan bölümüdür. Yaklaşık 45 diyoptri kırma gücüne sahip olan kornea, bu kapasitesiyle göz merceğinden üç kat daha fazla kırma gücü sergiler. Korneanın bu işlevi yerine getirebilmesi, yapısındaki düzenli bombelik sayesindedir. Işık huzmeleri korneada kırıldıktan sonra mercek tarafından tekrar odaklanarak retina tabakasına ulaştırılır.

Odaklanma noktasındaki sapmalar farklı kırma kusurlarını doğurur:

• Miyopi: Odaklanma retinanın önünde gerçekleşir.
• Hipermetropi: Odaklanma retinanın arkasında gerçekleşir.
• Astigmatizma: Gözün düşey ve yatay eksenleri arasındaki kırma gücünün eşit olmaması durumudur.

Keratokonüs Nedir ve Nasıl İlerler?

Keratokonüs, kornea tabakasını tutan, dejeneratif ve ilerleyici bir hastalıktır. Bu rahatsızlıkta, korneanın düzenli yapısını koruyan keratosit hücreleri arasındaki bağlar zayıflar. Sonuç olarak kornea tabakası incelir ve düzensiz bir şekilde bombeleşir. Bu düzensiz yapı önce astigmata, ilerleyen aşamalarda ise düzensiz astigmat oluşumuna yol açar.

Düzensiz astigmat geliştiğinde hastalar gözlükle dahi net görüş elde edemezler. Ayrıca, korneadaki şekil bozukluğu nedeniyle kontakt lens kullanımı zorlaşır; lens gözde durmayarak sürekli kayma yapar.

Keratokonüsün Nedenleri ve Görülme Sıklığı

Keratokonüs, her 100.000 kişiden yaklaşık 100 ile 250'sinde görülmektedir. Hastalığın etiyolojisi şu şekildedir:

• Genetik Faktörler: Vakaların yaklaşık %10'u genetik geçişlidir.
• Çevresel ve Mekanik Etkenler: %90'ının nedeni tam bilinmemekle birlikte, alerjik bünyeli kişilerde ve gözlerini sık ovalayanlarda daha sık rastlanır. Göz ovalama esnasında oluşan mikrotravmalar kornea çatısında hasara ve dokuda gevşemeye neden olarak bombeleşmeyi artırır.

Tanı Yöntemleri ve Kritik Uyarılar

Hastalığın başlangıç evresinde gözlük numaraları sık değişir ve astigmat artar. Erken evrelerde teşhis koymak zor olabilir; bu nedenle Topografi ve Orbscan gibi ileri teknoloji cihazlarla yapılan kornea analizleri hayati önem taşır. Gizli keratokonüs olgularında uzman görüşü kritiktir.

Önemli Uyarı: Keratokonüs teşhisi konulmuş veya şüphesi olan hastalara kesinlikle Laser Excimer, LASIK, PRK, Epilasik, Lasek veya Intralase gibi uygulamalar yapılmamalıdır. Bu işlemler hastalığın ağırlaşmasına ve görme kaybına neden olabilir.

Keratokonüste Halka (Ring, INTACS, Keraring) Tedavisi

Tedavinin temel amacı, zayıflayan ve bombeleşen korneayı hem kuvvetlendirmek hem de astigmatı azaltmaktır. Normal bir kornea 550 mikron kalınlığındayken, keratokonüste bu değer 400 mikron ve altına düşebilir.

Uygulama Tekniği ve Materyaller

Operasyon sırasında kornea içerisine 0.8 milimetrelik küçük bir delikten girilerek, kornea derinliğinin %70'inde 360 derecelik bir tünel açılır. Bu tünelin içine iki adet yarım halka yerleştirilir. Kullanılan materyaller şunlardır:

Bu sert halkalar (PMMA), korneayı içeriden destekleyerek sağlamlaştırır ve bombeliği düzelterek miyopi ve astigmatı önemli ölçüde azaltır.

Tedavinin Uzun Dönem Etkileri ve Başarısı

Kornea içine yerleştirilen halkalar, gevşemiş olan keratosit hücrelerini uyararak hastalığın ilerlemesini yavaşlatabilir veya durdurabilir. Yapılan uzun süreli takiplerde (7-8 yıl), ameliyat edilen hastalarda ilerlemenin neredeyse sabitlendiği gözlemlenmiştir.

Her hastanın kornea yapısı parmak izi gibi benzersizdir. Bu nedenle halkaların kalınlığı, şekli ve yerleştirileceği açı kişiye özel olarak analiz edilmelidir. Doğru hesaplama yapılmadan uygulanan tedaviler beklenen sonucu vermeyebilir.

Onaylar ve Genişleyen Kullanım Alanları

Keratokonüste halka tedavisi, Avrupa'da CE onayı ve 2006 yılında Amerika'da FDA onayı alarak dünya çapında kabul görmüş bir yöntemdir. Günümüzde bu teknik sadece keratokonüste değil, aşağıdaki durumlarda da güvenle uygulanmaktadır:

• Lazer tedavisine uygun olmayan yüksek astigmat vakaları,
• İnce kornealı astigmat hastaları.

Araştırmalar ve teknolojik gelişmeler sayesinde, bir dönem ümitsizliğe yol açan keratokonüs hastalığı günümüzde başarıyla tedavi edilebilmektedir.