ÇOCUK VE ERGENDE ŞİZOFRENİ

İçerik yapay zeka ile optimize edilmiştir
Şizofreni: Tanımı ve Tarihsel Gelişimi
Şizofreni terimi, tıp literatüründe ilk defa 1911 yılında Eugen Bleuler tarafından kullanılmıştır. Bu karmaşık bozukluk, bireyin sosyal ve akademik hayatında ciddi aksamalara yol açtığı için erken tedavi ve profesyonel destek süreçleri hayati önem taşımaktadır. Erken müdahale, hastalığın uzun vadedeki seyri üzerinde belirleyici bir rol oynamaktadır.
Çocuk ve Ergenlik Döneminde Şizofreni Başlangıcı
Çocuk ve ergenlik döneminde şizofreni vakalarının büyük bir çoğunluğu (%80-85) sinsi bir başlangıç gösterir. Bozukluk tam olarak ortaya çıkmadan önce, bu çocuklar genellikle çevreleri tarafından şu özelliklerle tanımlanır:
- Tuhaf ve eksantrik davranışlar,
- Çekingen ve kaygılı yapı,
- Yalnız kalma eğilimi.
Epidemiyoloji ve Yaş Faktörü
Şizofreninin genel toplumdaki yaygınlığı %0.6-1 arasındadır. Hastalık en sık 20-30 yaşları arasında, özellikle de 20-21 yaşlarında zirve yaparak (peak) başlar. Başlangıç yaşına göre yapılan sınıflandırmalar şöyledir:
- Erken Başlangıçlı Şizofreni: 18 yaşından önce başlayan vakalar.
- Çok Erken Başlangıçlı Şizofreni: 13 yaşından önce başlayan vakalar.
13 yaş öncesi başlangıç oldukça nadir görülmekle birlikte, tüm şizofreni hastalarının yaklaşık %10-15'i 15 yaşın altındadır. Ayrıca, erkeklerde görülme sıklığı kızlara oranla 1.5-2 kat daha fazladır.
Çocuklarda Şizofreni Belirtileri ve Klinik Görünüm
Çocuğun yaşı ilerledikçe, şizofreni bulguları yetişkinlerdeki semptomlara daha fazla benzerlik gösterir. Genellikle 6 yaşından önce pozitif psikotik belirtilerin görülmediği kabul edilmektedir.
Sanrılar ve Varsanılar
Çocuklarda görülen psikotik belirtiler genellikle benliğe yabancı değildir ve yetişkinlere kıyasla daha basit bir yapıdadır.
- Sanrılar (Delüzyonlar): Genellikle 6 yaşından sonra ortaya çıkar. Çocukların yaklaşık %50'sinde görülür; perseküsyon, somatik uğraşlar, referans fikirler, grandiosite veya dinsel nitelik taşıyabilir.
- Varsanılar (Halüsinasyonlar): Genellikle 9 yaşından sonra başlar. Çocuklardaki varsanıların yaklaşık %80'i işitseldir. Bu sesler genellikle suçlayıcı, emir verici veya çocukla ilgili yorum içeren karşılıklı konuşmalar şeklindedir.
Şizofreni Tipleri
Klinik pratikte şizofreni 5 ana tipte sınıflandırılır. Çocuklarda en sık paranoid ve ayrışmamış (farklılaşmamış) tipler gözlemlenir.
- Paranoid tip
- Dezorganize tip
- Katatonik tip
- Rezidüel tip
- Farklılaşmamış tip
Tanı Ölçütleri: DSM-IV-TR ve Schneider
DSM-IV-TR Tanı Kriterleri
Şizofreni tanısı konulabilmesi için aşağıdaki kriterlerin karşılanması gerekir:
| Kriter | Açıklama |
|---|---|
| A- Karakteristik Semptomlar | Bir ay boyunca şu 5 semptomdan en az 2'si: Sanrı, Varsanı, Dezorganize konuşma, Dezorganize/Katatonik davranış, Negatif semptomlar. |
| B- İşlev Bozukluğu | Toplumsal veya mesleki alanlarda belirgin bozulma. |
| C- Süre | Belirtilerin en az 6 ay sürmesi (en az 1 ayı aktif faz olmalı). |
Not: Bizar sanrılar veya kişinin düşünceleri üzerine konuşan sesler varsa tek bir semptom yeterli kabul edilir.
Schneider Şizofreni Tanı Ölçütleri
- İşitsel varsanılar: Kendi düşüncelerini işitme, tartışan veya yorum yapan sesler.
- Bedensel edilgenlik: Bedenin dış güçler tarafından kontrol edildiği hissi.
- Düşünce bozuklukları: Düşünce çalınması, sokulması, okunması veya yayınlanması.
- Sanrısal algılama: Algıların sanrılara bağlı olarak bozulması.
- Etki altında olma: Davranışların başkalarının etkisi altında olduğu duygusu.
Şizofrenide Gidişatı (Prognoz) Etkileyen Faktörler
Hastalığın seyrinin nasıl ilerleyeceğine dair belirli kriterler mevcuttur. Aşağıdaki tablo iyi ve kötü gidişat göstergelerini özetlemektedir:
| İyi Gidişat Göstergeleri | Kötü Gidişat Göstergeleri |
|---|---|
| Geç başlangıç (özellikle 12 yaş sonrası) | Erken başlangıç (12 yaş altı, kronik seyir) |
| Akut ve ani başlangıç | Gizli, sinsi ve yavaş başlangıç |
| Belirgin bir stres faktörünün varlığı | Ailede şizofreni veya duygudurum bozukluğu öyküsü |
| İyi sosyal, akademik ve toplumsal uyum | Eşlik eden ek ruhsal bozukluklar (Depresyon, OKB) |
| Pozitif semptomların (sanrı, varsanı) varlığı | İlk 3 yılda iyileşme olmaması ve alevlenmeler |
| Güçlü aile ve çevre desteği | Düşük sosyal destek ve eğitim imkanları |
| Erken tanı ve tedavi yaklaşımı | Geç müdahale |
Ayırıcı Tanı
Şizofreni tanısı konulurken benzer belirtiler gösteren şu bozukluklar dikkatle ayırt edilmelidir:
- Yaygın gelişimsel bozukluklar: Otizm, Asperger sendromu vb.
- Kişilik bozuklukları: Şizotipal, borderline, şizoid, paranoid.
- Psikotik bozukluklar: Şizofreniform bozukluk, kısa psikotik bozukluk.
- Diğer: Duygudurum bozuklukları ve organik sendromlar.

