Reflü Hastalığı
İçerik yapay zeka ile optimize edilmiştir
Reflü Hastalığı Nedir?
Reflü hastalığı (gastroözofageal reflü), mide içeriğinin yemek borusuna geri kaçması durumudur. Bu fizyolojik süreç, sağlıklı bireylerde yemek sonraları az miktarda görülebilir. Ancak bu kaçış hali kişide rahatsız edici şikayetlere yol açıyor ve yaşam kalitesini olumsuz etkiliyorsa, tıbbi olarak reflü hastalığından söz edilir.
Reflü Hastalığının Belirtileri Nelerdir?
Reflü hastalığının en karakteristik belirtisi, özellikle yemeklerden sonra midenin üst kısmından yemek borusuna doğru yayılan yanma hissidir. Bir diğer yaygın semptom ise ağza acı veya ekşi sıvıların, yiyecek artıklarının gelmesidir. Bu iki belirtiden birinin varlığı, teşhis için güçlü bir veridir.
Diğer yaygın belirtiler şunlardır:
- Gece uykudan uyandıran yanma hissi
- Yutma zorluğu (disfaji)
- Ağrılı yutma
Atipik Belirtilere Dikkat
Bazı durumlarda hastalık, alışılmışın dışında seyreden atipik belirtiler ile kendini gösterebilir. Bu semptomlar şunlardır:
- Göğüs ağrısı
- Sabahları belirginleşen ses kısıklığı
- Kuru ve tahriş edici öksürük
- Boğazda sürekli gıcıklanma hissi
Not: Atipik belirtilerde teşhis koymadan önce kalp hastalıkları ve KBB sorunları gibi diğer ihtimaller mutlaka dışlanmalıdır.
Reflüyü Tetikleyen ve Kolaylaştıran Faktörler
Reflü oluşumunda yaşam tarzı ve fiziksel durumlar belirleyici rol oynar. Reflüyü kolaylaştıran durumlar şu şekilde gruplandırılabilir:
| Yaşam Tarzı ve Alışkanlıklar | Beslenme Hataları | Fiziksel Durumlar |
|---|---|---|
| Sigara ve alkol tüketimi | Acele yemek yemek | Fazla kilo (Obezite) |
| Stres | Yağlı ve kızartılmış besinler | Gebelik süreci |
| Dar korse kullanımı | Aşırı salçalı ve soslu gıdalar | Bazı ilaçların kullanımı |
| Dolu mide ile uyumak | Kahve ve asitli içecekler | Midenin aşırı doldurulması |
Teşhis ve Tetkik Süreci
Reflü teşhisi genellikle hastanın şikayetleri doğrultusunda klinik olarak konulur. Ancak belirli durumlarda ileri tetkik yapılması hayati önem taşır. Orta yaş üstü başlangıçlar, uzun süreli şikayetler, kilo kaybı, kanama veya kansızlık gibi ciddi belirtilerde mutlaka tetkik yapılmalıdır.
Endoskopi (Gastroskopi) Nedir?
Reflü tanısında kullanılan temel tetkik yöntemidir. Ucunda video kamera bulunan ince, yumuşak bir boru ile yemek borusu, mide ve onikiparmak bağırsağının incelenmesi işlemidir. Yaklaşık 5 dakika süren bu işlem, güncel teknolojiler sayesinde hastaya rahatsızlık vermeden, deneyimli uzmanlarca uygulanmaktadır.
Reflü Hastalığı Tedavi Yöntemleri
Reflü tedavisinde amaç semptomları kontrol altına almak ve yemek borusundaki hasarı onarmaktır.
- İlaç Tedavisi: Antiasit şuruplar anlık rahatlama sağlar ancak yaraları iyileştirmez. En etkili tedavi, mide asidini düzenleyen Proton Pompası İnhibitörleri (PPİ) ile yapılır. Bu ilaçlar genellikle sabah aç karnına kullanılır.
- Cerrahi Tedavi (Laparoskopi): Mide girişinin sıkılaştırılması esasına dayanan Fundoplikasyon ameliyatları ile %90 başarı sağlanabilir. Cerrahi karar; gastroenterolog, cerrah ve hastanın ortak kararıyla verilmelidir.
- Endoskopik Tedaviler: Yemek borusu ve mide birleşim yerini sıkılaştırmayı amaçlayan bu yeni yöntemlerin uzun dönem sonuçları henüz tam bilinmediği için her hastaya önerilmemektedir.
Reflü Kansere Neden Olur mu?
Uzun süreli ve tedavi edilmeyen reflü, yemek borusunun alt kısmında hücresel değişimlere yol açarak Barrett metaplazisi denilen duruma neden olabilir. Barrett teşhisi konulan hastaların yıllık kanser gelişme riski %0.5 civarındadır. Düzenli endoskopi ve biyopsi takibi ile olası bir kanser riski çok erken evrede yakalanabilmektedir.
Türkiye'de Reflü Görülme Sıklığı
Ülkemizde reflü, batı toplumlarında olduğu gibi oldukça yaygındır. Toplumun yaklaşık yarısı bu şikayetleri deneyimlerken, beş kişiden birinde belirtiler haftada 1-2 kez tekrarlamaktadır. Türkiye'deki vakalar genellikle hafif seyirlidir ve tedaviye hızlı yanıt vermektedir.
İlaç Kullanımında Güvenlik ve Süre
PPİ grubu ilaçların 16 yıla kadar uzun süreli kullanımlarının güvenli olduğu kabul edilmektedir. Ancak bu ilaçlar mutlaka hekim kontrolünde, gastroskopik inceleme yapıldıktan sonra ve etkin olan en düşük dozda kullanılmalıdır. Teşhis kesinleşmeden uzun süreli ilaç kullanımından kaçınılmalıdır.
