Doktorsitesi.com

Impact of delay in cystoscopic surveillance on recurrence and progression rates in patients with non‐muscle‐invasive bladder cancer during the COVID‐19 pandemic

Op. Dr. Uğur Tolga Şen
Op. Dr. Uğur Tolga Şen
27 Ocak 2023204 görüntülenme
Randevu Al
Purpose To evaluate the impact of delay in cystoscopic surveillance on recurrence and progression rates in non‐muscle‐invasive bladder cancer (NMIBC). Materials and methods A total of 407 patients from four high‐volume centres with NMIBC that applied for follow‐up cystoscopy were included in our study prospectively. Patients’ demographics and previous tumour characteristics, the presence of tumour in follow‐up cystoscopy, the pathology results of the latest transurethral resection of bladder tumour (if tumour was detected) and the delay in cystoscopy time were recorded. Our primary outcomes were tumour recurrences detected by follow‐up cystoscopy and progression. Multivariate logistic regression analysis was performed using the possible factors identified with univariate analyses (P values ≤ .2). Results A total of 105 patients (25.8%) had tumour recurrence in follow‐up cystoscopy, and 20 (5.1%) of these patients had disease progression according to grade or stage. In multivariate analysis, the number of recurrences (OR: 1.307, P < .001) and the cystoscopy delay time (62‐147 days, OR: 2.424, P = .002; >147 days, OR: 4.883, P < .001) were significant risk factors for tumour recurrence on follow‐up cystoscopy; the number of recurrences (OR: 1.255, P = .024) and cystoscopy delay time (>90 days, OR: 6.704, P = .002) were significant risk factors for tumour progression. Conclusions This study showed that a 2‐5 months of delay in follow‐up cystoscopy increases the risk of recurrence by 2.4‐fold, and delay in cystoscopy for more than 3 months increases the probability of progression by 6.7‐fold. We suggest that cystoscopic surveillance should be done during the COVID‐19 pandemic according to the schedule set by relevant guidelines.
Impact of delay in cystoscopic surveillance on recurrence and progression rates in patients with non‐muscle‐invasive bladder cancer during the COVID‐19 pandemic
Yapay Zeka ile geliştirilmiş versiyon

İçerik yapay zeka ile optimize edilmiştir

GİRİŞ

Mesane kanseri (BC), dünya genelinde en sık teşhis edilen kanser türlerinden biridir ve özellikle erkek popülasyonunda yüksek prevalansa sahiptir. Yeni teşhis edilen vakaların yaklaşık %75'ini kas invaziv olmayan mesane kanseri (NMIBC) (Ta, T1 veya karsinoma in situ [CIS]) oluşturmaktadır. NMIBC, kas invaziv mesane kanserine (MIBC) kıyasla daha düşük morbidite ve mortalite oranlarına sahip olsa da, yüksek nüks (%78) ve progresyon (%45) riski taşımaktadır.

Mesane tümörünün transüretral rezeksiyonu (TUR-BT) ve histolojik tanılama sonrası, hastaların risk gruplarına göre sınıflandırılması kritik önem taşır. Avrupa Üroloji Derneği (EAU) kılavuzlarına göre risk grupları şu şekilde tanımlanmıştır:

  • Düşük Risk: Primer, soliter, Ta, düşük dereceli ve <3 cm tümörler (CIS içermeyen).
  • Yüksek Risk: T1, yüksek dereceli, CIS varlığı veya multipl, rekürren ve büyük Ta düşük dereceli tümörler.
  • Orta Risk: Düşük veya yüksek risk kategorisine girmeyen diğer tümörler.

COVID-19 pandemisi, sağlık sistemleri üzerinde büyük bir yük oluşturarak kanser taramaları ve takip randevularında ciddi aksamalara yol açmıştır. Bu çalışma, NMIBC hastalarında sistoskopi takibindeki gecikmelerin nüks ve progresyon oranları üzerindeki etkisini değerlendirmeyi amaçlamaktadır.

MATERYAL VE METOT

Haziran-Eylül 2020 tarihleri arasında gerçekleştirilen bu prospektif kohort çalışmasına, pandemi kısıtlamaları sonrası takip sistoskopisi için başvuran 407 NMIBC hastası dahil edilmiştir. Çalışma kapsamında hastaların demografik verileri, önceki tümör özellikleri ve EAU risk grupları kaydedilmiştir.

Temel Tanımlamalar ve Ölçütler:

  • Sistoskopi Gecikme Süresi: EAU takvimine göre planlanan tarih ile işlemin yapıldığı tarih arasındaki fark.
  • Nüks (Recurrence): Takip sistoskopisinde tümör saptanması.
  • Progresyon: Tümör evresinde (Ta'dan T1'e veya T2'ye) veya derecesinde (düşükten yükseğe) artış.

İstatistiksel analizlerde ROC analizi ile eşik değerler belirlenmiş, nüks ve progresyon için bağımsız risk faktörleri çok değişkenli lojistik regresyon analizi ile değerlendirilmiştir.

BULGULAR

Çalışmaya dahil edilen 407 hastanın (348 erkek, 59 kadın) medyan yaşı 65'tir. Takip sistoskopileri sonucunda hastaların %25.8'inde (n=105) nüks, %5.1'inde (n=20) ise progresyon tespit edilmiştir.

Nüks Risk Faktörleri

Çok değişkenli analiz sonuçlarına göre, nüks riskini artıran bağımsız faktörler şunlardır:

  • Önceki nüks sayısı (OR: 1.307).
  • Sistoskopi gecikme süresi: 62-147 gün arası gecikme riski 2.4 kat, 147 günden fazla gecikme ise 4.8 kat artırmaktadır.

Progresyon Risk Faktörleri

Progresyon riskini belirleyen kritik bulgular aşağıda tablolanmıştır:

DeğişkenGecikme SüresiRisk Artışı (OR)P Değeri
Sistoskopi Gecikmesi>90 Gün6.7 KatP = .002
Nüks Sayısı-1.255 KatP = .024

Analizler, özellikle orta ve yüksek riskli gruplarda gecikme süresinin nüks ve progresyon için en güçlü öngördürücü olduğunu kanıtlamıştır.

SONUÇ

Bu çalışma, NMIBC takibinde sistoskopinin 2 ila 5 ay gecikmesinin nüks riskini 2.4 kat, 3 aydan fazla gecikmesinin ise progresyon olasılığını 6.7 kat artırdığını göstermektedir. Elde edilen veriler ışığında, pandemi gibi olağanüstü durumlarda dahi NMIBC hastalarının sistoskopik takipleri, kılavuzlarda belirtilen takvime uygun ve zamanında yapılmalıdır.

BİLDİRİMLER

Yazarlar, bu çalışma ile ilgili herhangi bir çıkar çatışması bulunmadığını beyan ederler.

Etiketler

bladder cancermesane kanseritur-bc

Yazar Hakkında

Op. Dr. Uğur Tolga Şen

Op. Dr. Uğur Tolga Şen

Önemli Bilgilendirme

Site içerisinde bulunan bilgiler bilgilendirme amaçlıdır. Bu bilgilendirme kesinlikle hekimin hastasını tıbbi amaçla muayene etmesi veya tanı koyması yerine geçmez.