Doktorsitesi.com

Foot and/or ankle problems following limb alignment changes in uni-compartmental knee arthroplasty

Op. Dr. Hakan Zora
Op. Dr. Hakan Zora
4 Ağustos 2023213 görüntülenme
Randevu Al
Abstract Objective Foot and/or ankle (F/A) problems may be encountered in medial uni-compartmental knee (UKA) patients postoperatively due to the limb alignment changes and alterations in weight bearing of F/A. This study aimed to evaluate the risk factors and the incidence of foot and ankle (F/A) problems in (UKA) arthroplasty patients. Methods Patients who underwent UKA between 2016 and 2019 in our clinic were evaluated and the presence of F/A problems was recorded. Radiologic evaluations included hip knee ankle angle (HKA), medial proximal tibial angle, posterior tibial slope angle, talar tilt angle, talar inclination, talar dome to mechanical axis (TDMA), and talocrural angle (TCA) measured on preoperative and follow-up long-leg standing radiographs. The range of motion, Q angles, and muscle strengths were measured. Visual analog scale, physical performance limitations, and patient-reported activity limitations were evaluated for all patients. Patients with reported F/A problems were additionally evaluated with Foot Functional Index. Results Forty-four patients (38 female, 6 male; mean age 58.66 ± 8.6 years; mean BMI 31.30 ± 3.81, mean follow-up period 34.22 ± 18.95 months) were included in the study. There were 13 patients (29.5%) with reported F/A problems. Postoperative comparison of patients with and without F/A problems showed statistically significant differences in only WOMAC and SF12 physical health sub-scores (p = 0.002, p = 0.003, respectively). There was no significant postoperative change in TDMA in patients with F/A problems (p > 0.05) in contrast to patients without F/A problems (p = 0.006). There was no statistically significant difference in preoperative TCA measurements between groups (p = 0.79). Comparison of knee and ankle radiologic measurements between groups demonstrated significant difference only in postoperative HKA measurements (−2.82 ± 2.53 vs. −0.80 ± 3.12, p = 0.033). Conclusion F/A problems adversely affecting the functional status were frequent in our cohort of UKA patients. Postoperative residual varus deformity may be a risk factor for this. Therefore, if slight varus alignment is aimed at UKA patients, preoperative F/A status should be evaluated.
Foot and/or ankle problems following limb alignment changes in uni-compartmental knee arthroplasty
Yapay Zeka ile geliştirilmiş versiyon

İçerik yapay zeka ile optimize edilmiştir

Unikondiler Diz Artroplastisi ve Alt Ekstremite Dizilimi

Osteoartrit (OA), yaşlı popülasyonda morbiditenin en önemli nedenlerinden biridir ve sıklıkla diz eklemlerinde görülür. Diz osteoartritinin medial kompartmanda, lateral kompartmana göre 9 kat daha fazla geliştiği bildirilmektedir. Unikondiler Diz Artroplastisi (UKA), unikompartmantal diz OA'sının cerrahi tedavisinde kullanılan, diz fonksiyonlarını geri kazandıran ve ağrıyı dindiren etkili bir yöntemdir.

UKA'nın total diz artroplastisine (TKA) göre temel avantajları şunlardır:

  • Çapraz bağların ve diğer kompartmanların korunması sayesinde daha az invaziv bir cerrahi sunması.
  • Perioperatif morbiditenin daha düşük olması.
  • Postoperatif fonksiyonel iyileşmenin daha hızlı gerçekleşmesi.
  • Diz eklemi kinematiğinin doğal yapıya daha yakın olması.

Ayak ve Ayak Bileği Etkileşimi

Alt ekstremitenin biyomekanik dizilimi; kalça, diz, ayak ve ayak bileği eklemlerinin uyumuna bağlıdır. Dizdeki varus veya valgus deformiteleri, ayak ve ayak bileğinde kompanse edici değişikliklere ve anormal yüklenmelere neden olabilir. TKA hastalarında bu deformitelerin nötral aksa düzeltilmesi, daha önceki adaptif değişiklikler nedeniyle ayak bileği fonksiyonlarında bozulmaya yol açabilmektedir.

UKA uygulanan hastalarda varus deformitesi TKA hastaları kadar belirgin olmasa da, alt ekstremite dizilimindeki değişiklikler nedeniyle ayak ve ayak bileği (A/AB) sorunları görülebilmektedir. Bu çalışma, UKA sonrası diz ve ayak bileği dizilimindeki değişiklikleri ve bu sorunların cerrahi sonuçlar üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır.

Materyal ve Metot

Bu tek merkezli çalışma, 2016-2019 yılları arasında izole medial kompartman OA tanısıyla UKA uygulanan hastalar üzerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya dahil edilme kriterleri arasında fonksiyonel olarak sağlam ön çapraz bağ, kaliteli lateral kıkırdak ve ASA skorunun 3'ten küçük olması yer almaktadır.

Katılımcı Profili ve Cerrahi Teknik

Değerlendirilen 50 hastadan 44'ü (13'ü A/AB ağrısı olan, 31'i olmayan) nihai çalışma grubunu oluşturmuştur. Tüm operasyonlar aynı cerrah tarafından, turnike kullanılmadan, medial parapatellar yaklaşım ile gerçekleştirilmiştir. Sabit insertli (fixed-bearing) protezler ve yüksek viskoziteli kemik çimentosu kullanılmıştır.

Radyolojik ve Klinik Değerlendirmeler

Preoperatif ve postoperatif dönemde uzun bacak basarak çekilen grafiler üzerinden şu ölçümler yapılmıştır:

  • HKA (Kalça-Diz-Ayak Bileği) Açısı: Femur ve tibia mekanik aksları arasındaki açı.
  • MPTA (Medial Proksimal Tibial Açı): Tibial mekanik aks ile eklem yüzeyi arasındaki açı.
  • TTA (Talar Tilt Açısı) ve TI (Talar İnklinasyon).
  • TDMA (Talar Dome - Mekanik Aks) Açısı.

Klinik sonuçlar; Foot Function Index (FFI), VAS ağrı skalası, WOMAC, SPPB ve SF-12 yaşam kalitesi ölçekleri ile değerlendirilmiştir.

Bulgular ve Tartışma

Araştırmanın en önemli bulgusu, UKA hastalarında fonksiyonel durumu olumsuz etkileyen A/AB sorunlarının nadir görülmediğidir. Çalışma grubundaki hastaların %29,5'inde (13 hasta) postoperatif dönemde ayak bileği sorunları tespit edilmiştir.

ParametreA/AB Sorunu OlanlarA/AB Sorunu Olmayanlarp Değeri
Rezidüel Varus (HKA)-2.82 ± 2.53-0.80 ± 3.120.03
TDMA DeğişimiAnlamsızAnlamlı-

Klinik Çıkarımlar ve Risk Faktörleri

UKA sonrası dizde kalan rezidüel varus deformitesi, ayak bileği sorunları için bir risk faktörü olarak değerlendirilmektedir. Dizdeki her bir derecelik varus artışının, arka ayakta kompanse edici kaymalara neden olduğu bilinmektedir. TKA literatüründe olduğu gibi, UKA'da da dizdeki varus diziliminin nötrale tam getirilmemesi, ayak bileğindeki adaptif süreci zorlayarak ağrıya yol açabilmektedir.

Öne Çıkan Önemli Notlar:

  • Medial UKA'da valgus dizilimi, lateral kompartman aşınmasını hızlandırdığı için kabul edilmez.
  • Hafif varus dizilimi hedefleniyorsa, cerrahi öncesi arka ayak değerlendirmesi titizlikle yapılmalıdır.
  • Ayak bileği ağrısı, radyolojik osteoartrit belirtileri olmasa bile fonksiyonel kısıtlılığa neden olabilir.

Sonuç olarak, UKA planlanan hastalarda cerrahi öncesi detaylı bir ayak ve ayak bileği muayenesi yapılması, postoperatif beklentilerin yönetilmesi ve olası fonksiyonel kısıtlılıkların önlenmesi açısından kritik öneme sahiptir.

Etiketler

Ayak ve ayak bileği sorunları

Yazar Hakkında

Op. Dr. Hakan Zora

Op. Dr. Hakan Zora

Op. Dr. Hakan ZORA, 1988 yılında Uşak  ’ta doğmuştur. İlköğretim ve lise öğrenimini Uşak ’ta tamamlayıp Manisa Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi ’nde Tıp eğitimine başlamıştır. 2012 yılında Tıp doktoru ünvanını aldıktan sonra 2014-2019 yılları arasında Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi ’nde Ortopedi ve Travmatoloji ihtisasını tamamlamıştır.

Önemli Bilgilendirme

Site içerisinde bulunan bilgiler bilgilendirme amaçlıdır. Bu bilgilendirme kesinlikle hekimin hastasını tıbbi amaçla muayene etmesi veya tanı koyması yerine geçmez.