Çocuklar Söylenenleri Değil, Kendilerine Nasıl Davranıldığını Hatırlar

Çocuklar Söylenenleri Değil, Kendilerine Nasıl Davranıldığını Hatırlar
Yıllar sonra bir çocuk ebeveyninin cümlelerini tek tek hatırlamaz.
Ama kendisini nasıl hissettirdiğini çok iyi hatırlar.
Anlaşıldı mı, küçümsendi mi?
Sakinleştirildi mi, susturuldu mu?
Duyguları kabul edildi mi, yok sayıldı mı?
Ebeveynlik, doğru cümleyi bulma sanatı değil; zor duyguların yanında kalabilme becerisidir.
Çocuğun ağlamasını hemen durdurmak değil, o ağlamaya eşlik edebilmektir.
Çünkü çocuklar en çok şunu öğrenir:
“Zorlandığımda biri benimle kalır mı?”
Bu soruya verilen cevap, çocuğun hem kendisiyle hem de dünya ile kuracağı ilişkinin temelini oluşturur.