Bel Fıtığının Proloterapi ile Ameliyatsız Tedavisi

Bel Fıtığı Nedir: Omurga Yapısı ve Diskin İşlevi

Bel fıtığı, bel bölgesinde bulunan beş adet omur kemiği arasındaki disklerin yapısının bozulması sonucu ortaya çıkan bir rahatsızlıktır. Bu diskler, omurganın hareketliliğini sağlayan, dayanıklılığını artıran ve şok darbelerini emerek kuvveti çevre dokulara dengeli dağıtan özel bağ dokusu organlarıdır. Adeta bir amortisör görevi gören bu yapılar, omurganın sağlıklı işleyişi için kritik öneme sahiptir.

Bir diskin anatomik yapısı üç ana bölümden oluşur. İç kısımda jöle kıvamındaki nükleus pulpozus, dış kısımda ise onu çevreleyen sert anulus fibrozus tabakası bulunur. Omur kemiklerine bakan yüzeylerde ise son-plak adı verilen kıkırdak yapılar yer alır. Dış tabakanın bütünlüğü bozulduğunda, içteki yumuşak kısmın dışarı taşmasıyla fıtıklaşma meydana gelir.

Fıtıklaşan disk, omurilik kanalı içinden veya arka-yan taraftan geçen sinirleri sıkıştırarak hastalığın belirtilerini ortaya çıkarır. Ayrıca, fıtıklaşmış diskten ortama salınan bazı kimyasal maddeler de sinir köklerini etkileyerek şiddetli ağrılara neden olabilmektedir.

Bel Fıtığı Nasıl Oluşur?

Bel fıtığının oluşumunda ağır yük kaldırmak veya ters hareketler yapmak gibi dış faktörlerin yanı sıra kişisel faktörler de belirleyici rol oynar. Kişiye bağlı etkenlerin başında, disk adı verilen kıkırdaklardaki dejenerasyon gelmektedir. Yaş ilerledikçe diski besleyen damarlar azalır ve yaklaşık sekiz yaşından itibaren beslenme sadece diffüzyon yoluyla gerçekleşir.

Zamanla disklerin su oranı azalır ve bu durum diskin elastikiyetini yitirmesine neden olur. Disklerdeki su oranının yaşa göre değişimi şu şekildedir:

Beslenme bozukluğu ve mekanik kuvvetlerin etkisiyle disk giderek küçülür, yüksekliği azalır ve tamir edici destek hücrelerinin sayısı düşer. Bu zemin hazırlandıktan sonra, sadece bir öksürmek veya hafif bir cismi kaldırmak gibi son bir tetikleyici, diskin yırtılarak dışarı çıkmasına ve fıtık oluşmasına yeterli olabilir.

Bel Fıtığını Tetikleyen Risk Faktörleri

Bel fıtığı gelişiminde genetik yatkınlık ve yaşam tarzı önemli birer etkendir. Bazı ailelerde kıkırdak dejenerasyonu daha erken yaşlarda görülebilir, bu da hastalığın genetik yönünü ortaya koymaktadır. Bunun yanı sıra dejenerasyonu hızlandıran diğer faktörler şunlardır:

• Sigara kullanımı (kan akımını ve beslenmeyi bozar)
• Şeker hastalığı (diyabet)
• Damar hastalıkları
• Günlük aktivitelerdeki bilinçsiz hareketler
• Eğilerek veya uzanarak asimetrik yük kaldırmak

Bel Fıtığı Tedavisinde Proloterapi Yöntemi

Proloterapi, 1930 yılından beri Amerika Birleşik Devletleri'nde uygulanan ve vücudun doğal iyileşme mekanizmalarını uyaran bir tedavi yöntemidir. Bu yöntemde, ligament ve tendonların kemiğe yapışma noktalarına dekstroz çözeltisi enjekte edilir. Bu uygulama, bölgede kontrollü bir lokal inflamasyon oluşturarak kan akışını artırır ve dokuların kendi kendini onarmasını sağlar.

Proloterapinin kullanıldığı başlıca rahatsızlıklar şunlardır:

• Bel ve boyun ağrıları
• Dejenere veya hernie disk (bel fıtığı)
• Artrit ve osteoartrit
• Tenisçi ve golfçü dirseği
• Karpal tünel sendromu
• Diz, kalça ve ayak bileği yaralanmaları
• Fibromiyalji

Bel fıtığı tedavisinde proloterapi kullanımı, zayıflamış eklem destek yapılarını güçlendirerek ve yeni kartilaj (kıkırdak) yapımını uyararak başarılı sonuçlar vermektedir. Tedavinin temel amacı, hastayı cerrahi müdahaleye gerek kalmadan sağlığına kavuşturmaktır. Enjeksiyonlar birkaç haftalık aralıklarla uygulanır ve iyileşme süreci kişiden kişiye farklılık gösterir.