Immobilization of the shoulder in external rotation for prevention of recurrence in acute anterior dislocation.
- Akut anterior omuz çıkığı tedavisinde eksternal ve internal rotasyon immobilizasyon yöntemleri, fonksiyonel skorlar açısından benzer sonuçlar göstermektedir.
- Özellikle 21-30 yaş aralığındaki genç hastalarda eksternal rotasyon yöntemi, tekrarlayan çıkık riskini anlamlı ölçüde azaltmaktadır.
- Klinik sonuçlar, geleneksel içe döndürme yöntemi yerine eksternal rotasyon sabitleme yönteminin tercih edilmesinin daha etkili olduğunu ortaya koymaktadır.
İçerik yapay zeka ile optimize edilmiştir
Akut Anterior Omuz Çıkığında İmmobilizasyon Yöntemlerinin Karşılaştırılması
Akut primer travmatik anterior omuz çıkığı tanısı alan hastalarda, eksternal rotasyon ve internal rotasyon pozisyonlarında uygulanan sabitleme (immobilizasyon) yöntemlerinin fonksiyonel sonuçları ve stabilite üzerindeki etkileri kritik bir öneme sahiptir. Bu bilimsel çalışma, her iki yöntemin etkinliğini Constant-Murlay ve Rowe skorlama sistemleri üzerinden analiz ederek klinik uygulama için en etkili yaklaşımı belirlemeyi amaçlamaktadır.
Araştırma Metodolojisi ve Hasta Profili
Çalışma kapsamında, akut ön omuz çıkığı yaşayan ve yaş ortalamaları takip sürecine uygun olan toplam 33 hasta (31 erkek, 2 kadın) değerlendirmeye alınmıştır. Hastalar iki ana gruba ayrılarak şu yöntemler uygulanmıştır:
- İnternal Rotasyon Grubu: 17 hasta geleneksel içe döndürme yöntemiyle immobilize edilmiştir.
- Eksternal Rotasyon Grubu: 16 hasta dışa döndürme yöntemiyle immobilize edilmiştir.
Hastalar, atelleme işleminin hemen ardından kapsamlı bir rehabilitasyon programına dahil edilmiştir. Ortalama 20,85 aylık (6-41 ay arası) takip süresince; 6. ayda fonksiyonellik ve stabilite testleri yapılmış, 12. ve 24. aylarda ise kontrol muayeneleri tekrarlanmıştır.
Fonksiyonel Sonuçlar ve Klinik Bulgular
Yapılan analizler sonucunda, her iki grup arasında fonksiyonel kapasiteyi ölçen Constant-Murlay ve stabiliteyi ölçen Rowe skorları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ancak, tekrarlayan çıkık (rekürrens) oranları incelendiğinde gruplar arasında dikkat çekici farklar saptanmıştır.
| Parametre | Eksternal Rotasyon Grubu | İnternal Rotasyon Grubu | P Değeri |
|---|---|---|---|
| Hasta Sayısı | 16 | 17 | - |
| Tekrarlayan Çıkık Oranı | %6,3 (1/16) | %29,4 (5/17) | p>0.05 |
| 21-30 Yaş Arası Rekürrens | %0 (0/16) | 5 Hasta | p=0.035 |
Özellikle 21-30 yaş aralığındaki genç hasta grubunda, eksternal rotasyon uygulanan vakalarda hiç tekrarlayan çıkık görülmezken, internal rotasyon grubunda 5 hastada tekrar çıkık gelişmesi (p=0.035) klinik açıdan büyük önem taşımaktadır.
Klinik Sonuç ve Öneriler
Araştırma sonuçları, omuzun eksternal rotasyonda immobilize edilmesinin, akut anterior omuz çıkığı sonrası gelişebilecek tekrarlayan çıkıkları önlemede son derece etkili bir teknik olduğunu kanıtlamaktadır. Bu bağlamda, klinik pratikte geleneksel internal rotasyon atellemesi yerine eksternal rotasyon sabitleme yönteminin tercih edilmesi önerilmektedir.
Referans Bilgisi: Taşkoparan H1, Kılınçoğlu V, Tunay S, Bilgiç S, Yurttaş Y, Kömürcü M. Acta Orthop Traumatol Turc. 2010;44(4):278-84.
