Effects of Three Month Nasal Continuous Positive Airway Pressure Treatment on Electrocardiographic, Echocardiographic and Overnight Polysomnographic Parameters in Newly Diagnosed Moderate/Severe Obstructive Sleep Apnea Patients
İçerik yapay zeka ile optimize edilmiştir
Orta ve Şiddetli Obstrüktif Uyku Apnesi Hastalarında nCPAP Tedavisinin Önemi
Bu bilimsel çalışma, kardiyovasküler ek hastalığı bulunmayan ve tıbbi tedavi almayan, yeni tanı konulmuş orta ve şiddetli Obstrüktif Uyku Apnesi (OSA) hastalarında, nazal sürekli pozitif havayolu basıncı (nCPAP) tedavisinin sol ventrikül (LV) fonksiyonları ve elektrokardiyografik parametreler üzerindeki etkilerini belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında, nCPAP tedavisinin kardiyak sağlık üzerindeki iyileştirici potansiyeli kapsamlı testlerle analiz edilmiştir.
Metodoloji ve Hasta Profili
Çalışmaya, Apne-Hipopne İndeksi (AHİ) ≥ 15 olan ve orta/şiddetli OSA tanısı alan toplam 44 hasta dahil edilmiştir. Katılımcılar üzerinde başlangıçta ve 3 aylık nCPAP tedavisi sonrasında şu değerlendirmeler gerçekleştirilmiştir:
- Tüm gece süren polisomnografi
- 24 saatlik Holter elektrokardiyografi
-
- dakika kalp hızı toparlanmasını (HRR-1) içeren kardiyopulmoner egzersiz testi
- Ekokardiyografi ve yüzeyel elektrokardiyografi
Sol Ventrikül (LV) Fonksiyonlarındaki Değişimler
12 haftalık etkin nCPAP tedavisi sonucunda, hastaların sol ventrikül diyastolik fonksiyonlarında anlamlı iyileşmeler kaydedilmiştir. Mitral E/A oranında belirgin bir artış gözlemlenirken (P = 0.001), izovolemik relaksasyon süresi (P = 0.001) ve mitral deselerasyon süresinde (DT) (P = 0.002) önemli azalmalar tespit edilmiştir.
Buna karşın, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (LVEF), sol ventrikül kütle indeksi ve pulsed wave Doppler parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır. Ancak tedavi, sol ventrikül kısalma fraksiyonunu anlamlı düzeyde artırmıştır.
Elektrokardiyografik ve Egzersiz Parametreleri Analizi
nCPAP tedavisinin ardından elektrokardiyografik verilerde ve egzersiz kapasitesinde gözlemlenen değişimler aşağıdaki tabloda özetlenmiştir:
| Parametre | Tedavi Öncesi | Tedavi Sonrası (3. Ay) | P Değeri |
|---|---|---|---|
| Ortalama Kalp Hızı (atım/dk) | 79.2 ± 12.5 | 70.4 ± 9.6 | < 0.001 |
| Maksimum P-Dalgası Süresi (msec) | 117.5 ± 8.6 | 111.5 ± 8.7 | < 0.001 |
| P-Dalgası Dispersiyonu (PWd) (msec) | 54.6 ± 10.2 | 51.6 ± 8.9 | < 0.001 |
| Düzeltilmiş QT Aralığı (QTc) (msec) | 436.5 ± 40.5 | 418.4 ± 31.2 | < 0.001 |
| QT Dispersiyonu (QTd) (msec) | 46.3 ± 7.1 | 33.8 ± 3.4 | < 0.001 |
| Egzersiz Kapasitesi (METS) | 10.5 ± 2.2 | 12.1 ± 1.5 | < 0.001 |
| Kalp Hızı Toparlanması (HRR-1) (bpm) | 20.6 ± 11.7 | 27.4 ± 8.6 | < 0.001 |
Klinik Sonuçlar ve Değerlendirme
Üç aylık nCPAP tedavisi, orta ve şiddetli OSA hastalarında kardiyak otonom kontrolü ve ventriküler repolarizasyonu olumlu yönde etkilemektedir. Tedavi sonucunda elde edilen temel bulgular şunlardır:
- Kalp hızı, PWd, QTc ve QTd sürelerinde anlamlı bir azalma sağlanmıştır.
- Egzersiz kapasitesi (METS) ve HRR-1 değerlerinde belirgin bir artış kaydedilmiştir.
- Sistolik fonksiyonlar ve aort kökü çapları üzerinde herhangi bir değişim gözlemlenmemiştir.
Sonuç olarak, nCPAP terapisi, OSA hastalarında sol ventrikül fonksiyonlarını iyileştirmekte ve aritmi riskini azaltabilecek elektrofizyolojik parametreler üzerinde pozitif etkiler sunmaktadır.
