Video

Aile terapisi nasıl uygulanır?
Uzm. Dr. Ayşegül SÜTÇÜ YILDIRIM

Makale

Göderilmemiş mektup
Psk. Pınar ÖZGÜNER

Makale

Engellenmeyle duygusuyla başa çıkmak
Psk. Gülçin DÖNMEZ FİDAN

Makale

Hamilelikte eşten beklenen destek; beklenen, algınan ve yaşananlar
Psk. Deniz  TUNÇER

Makale

İlişkiler açısından partnerini tanımak ve kimden elektrik alacağını bilmek mümkün mü ?
Psk. Dan. Serhat YABANCI

Makale

Sınav kaygısı ve bilişsel ( düşünsel ) tedavisi
Psk. Dan. Serhat YABANCI

Makale

Evlilik doyumu
Psk. Eda GÖKDUMAN

Makale

Beklentiler
Uzm. Psk. Yasemin MERİÇ KAZDAL

Soru

Efendim merhaba. 25 yaşında bir gencim. Uykularımı kaçıran, gözyaşlarımı durduramadığım, rüyalarıma giren bir sorunla karşı karşıyayım. Yaşadıklarımı 1000 karaktere sığdırmak zorundayım çünkü maddi olarak bir psikoloğa gidecek durumum yok. 6 yıllık bir ilişki efendim. Her genç çift gibi bizimde hayallerimiz vardı. Taa ki 2 yıl önce ailesi nin geçirdiği trafik kazası sonucu annesinin komple felç kalmasıyla hayallerimize gölge düşene kadar. Onu o kadar çok seviyorum ki herşeyi ile kabullenmeye razıyım. Fakat; çalıştığı işi idi annesi idi derken ister istemez ayrı kaldık. Derken ben askere gittim geldim. Vakit sıkıntısı olmayan eski günler yok artık. Hep kaçamak ayak üstü muhabbetler, kız çıkamıyor gelemiyor, sigaraya başlamış. Neler neler! Şuan bu koşullarda asla evlenemeyeceğini, hiçbirşeyi ve hiçkimseyi istemediğini söylüyor. Beni bile:( 6 yıldır bana hiç bakmadığı gibi boş bakıyor. Çok üzülüyorum efendim, etrafımda beni anlayabilecek kimsem yok. Ne yapacağımı bilemiyorum. Çaresizim!
devamını okuyun...
Psk. Muhteber UYSAL

Soru

Merhaba.Nasılsınız?Ben iyi olmaya çalışıyorum.Uzun bi süre önce benliğimi yitirdiğimi düşünüyorum.Kendim aldığım kararların ve kendime verdiğim sözlerin arkasında duramıyorum.İnatçıyken öyle bi alışkanlım kalmadı.Kendime sorduğum soruların cevabını alabilyorum benlğimde,ruhumda farklı bi beklenti içinde sanki.Mutlu olmayıda biliyorum aslında,gerçeklerle yüzleştiğimde gitmem gerekiyorsa bi olay karşısında gidemiyorum.Önceden arkama bile bakmazken ben,şimdi anlayamıyorum kendimi.Sanki içimde bambaşka birisi war.Yüzümü gördüğümde zehra oluyorum ama onu görmedğimde ben bile tanımıyorum bazen kendimi.Kendimi bulmalıyım,zaman geçiyo,hiçbişi kaybetmek istemiorum hayattan.Kendi mutlulum için nefes almak ve dik durmak budur.Olay karşısında ezilip büzülmeden konuşmak...Kendimi çok sewiyorum.Ama kendimden uzaklaştığımın farkındayım.Ne yapmam lazım bilmiyorum......Şimdiden teşekkürler.
devamını okuyun...
Uzm. Psk. Birgül EMİROĞLU